Najgłośniejsze książki 2025. Kto naprawdę rządził wyobraźnią czytelników?

Czy Polacy wciąż czytają? Odpowiedź nie jest ani prosta, ani oczywista. Z jednej strony – tempo życia, scrollowanie zamiast przewracania kartek. Z drugiej – dane, które każą się zatrzymać. Bo jednak coś się dzieje.

Z raportu wynika, że aż 41% osób powyżej 15. roku życia sięgnęło po przynajmniej jedną książkę w 2025 roku. Niby „tylko” cztery osoby na dziesięć, ale w praktyce – to miliony czytelników, którzy nadal tworzą realny rynek i… medialny szum.

I właśnie ten szum przeanalizował Instytut Monitorowania Mediów.

Książki, o których było najgłośniej

Na szczycie zestawienia znalazł się tytuł, który wielu uznało za literacki nokaut:

• Null – Szczepan Twardoch
  Zasięg: 49,4 mln kontaktów.
  Czyli – statystycznie każdy coś o niej słyszał. Nawet jeśli nie czytał.

Za nim:

• Lewandowski. Prawdziwy – Sebastian Staszewski
• To ja. Andrzej Duda – Andrzej Duda
• Kandydat – Jakub Żulczyk
• Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet – Antonina Tosiek

I tu pierwsze zaskoczenie: żadnej jednej dominującej narracji. Literatura wysoka, polityka, sport, reportaż. Trochę jak polska debata publiczna – wszystko naraz, często bez wspólnego mianownika.

Dwa światy: media i social media

Raport pokazuje coś jeszcze ciekawszego – podział, który coraz wyraźniej rysuje się w mediach.

Media tradycyjne (prasa, radio, TV):
→ promują literaturę „poważną”, analityczną, często wymagającą.

Media społecznościowe:
→ żyją emocją, konfliktem, znanymi nazwiskami.

Przykład?

• Null dominował w klasycznych mediach.
• Lewandowski. Prawdziwy i To ja. Andrzej Duda rozbiły bank w social mediach.

Facebook, TikTok i YouTube wygenerowały największe zaangażowanie – razem niemal 80% interakcji.

Nie ma tu przypadku.
Ludzie klikają emocje. A emocje najlepiej sprzedają się tam, gdzie liczy się reakcja, nie refleksja. IMM ksiażki

Czytelnicy chcą… autentyczności

Z analizy wpisów w sieci wyłania się obraz czytelnika, który nie chce już tylko historii. On chce prawdy – albo przynajmniej jej wrażenia.

• Biografia Lewandowski. Prawdziwy przyciągała, bo pokazywała słabości.
• Kandydat rozpalał dyskusje, bo uderzał w politykę.
• To ja. Andrzej Duda dzielił odbiorców niemal równo – jak każda dobra (albo kontrowersyjna) historia w Polsce.
• A „Pamiętniki wiejskich kobiet”? Tam pojawiło się coś rzadkiego – wspólnota i nostalgia.

Trochę jak przy stole u babci. Tylko zamiast herbaty – komentarze i udostępnienia.

Reklama

Reklama

Reklama

ReklamaType your text here

Czytelnictwo w Polsce: stagnacja czy zmiana?

41% czytających to wynik stabilny.
Ale stabilność nie zawsze oznacza spokój.

Bo zmienia się to, jak czytamy i dlaczego:

• jedni szukają intelektualnego wyzwania,
• inni – potwierdzenia swoich poglądów,
• jeszcze inni – zwykłej ludzkiej historii.

I może właśnie w tym tkwi odpowiedź.

Nie ma już jednego „polskiego czytelnika”.
Jest mozaika. Trochę chaosu. Trochę sprzeczności.

I całkiem sporo emocji.

Co z tego wynika?

Jeśli ktoś jeszcze wierzy, że książka to spokojny, cichy świat… to chyba nie widział, co dzieje się wokół premier.

Dziś książka to:

• narzędzie debaty,
• paliwo dla mediów społecznościowych,
• a czasem – zwykły pretekst do kłótni w komentarzach.

Brzmi znajomo?

Podsumowanie

Raport IMM pokazuje jedno: książki w Polsce nie umierają.
One po prostu zmieniają formę obecności – z półki na ekran, z ciszy w dyskusję.

A pytanie, które zostaje, jest proste:

czy jeszcze czytamy… czy już tylko reagujemy?

Źródło: Instytut Monitorowania Mediów