Odwołanie w Obornikach Śląskich. Spór o Mańczaka nabiera znaczenia

Nie każde głosowanie w samorządzie budzi emocje. To – z 22 kwietnia 2026 roku – zdecydowanie tak.

Podczas posiedzenia komisji środowiska i rozwoju w Oborniki Śląskie radni odwołali Marek Mańczak z funkcji wiceprzewodniczącego.
Wniosek złożył radny M. Borowski.

Oficjalny powód? „Obrażanie radnych”.

Nieoficjalnie – sprawa wygląda znacznie szerzej.

Radny Marek Mańczak – odwołany z funkcji wiceprzewodniczącego komisji środowiska i rozwoju podczas posiedzenia w dniu 22 kwietnia 2026 roku w Oborniki Śląskie.

---

Czy ktoś wskazał konkret?

To pierwszy moment, w którym ta historia zaczyna się chwiać.

Czytaj dalej

Powiązany temat

Najpierw przeczytaj Dług, deficyt i brawa dla burmistrza

Z relacji radnego Mańczaka wynika, że gdy poprosił o wskazanie konkretnych wypowiedzi:

„Jak się zapytałem konkretnie, w którym miejscu, gdzie, treść, to nie był mi w stanie odpowiedzieć, tylko powiedział, że napisane było na pitu-pitu…”

Nie padł żaden cytat.
Nie wskazano żadnego wpisu.
Nie pokazano żadnego dowodu.

Zostało tylko ogólne stwierdzenie.

👉 A to za mało, by mówić o jednoznacznej winie.

---

Decyzja, która kosztuje

Odwołanie z funkcji to nie tylko zmiana „na papierze”.

To:

• utrata wpływu w komisji,
• odsunięcie od decyzji,
• i – choć symbolicznie – mniejsze wynagrodzenie.

W praktyce to forma sankcji.

👉 Taki ruch zawsze wysyła sygnał: „są granice, których lepiej nie przekraczać”.

---

Regulamin etyki i wcześniejsze napięcia

W tle pojawia się jeszcze jeden element – wcześniejsza propozycja stworzenia regulaminu określającego zasady etyczne dla radnych.

Teoretycznie to próba uporządkowania debaty.

W praktyce – może być narzędziem kontroli.

Do tego dochodzą wcześniejsze napięcia, w tym fakt, że radny Mańczak nie został zaproszony na spotkanie noworoczne organizowane przez burmistrza i przewodniczącą rady.

To nie jest decyzja formalna.
Ale to jest sygnał.

---

Głosowanie bez sprzeciwu

Najbardziej uderzające jest jednak to, jak przebiegło głosowanie.

• nikt nie zagłosował przeciw,
• jedna osoba się wstrzymała – radny i przewodniczący komisji D. Stawiak.

To właśnie ten jeden głos mówi najwięcej.

Bo wstrzymanie się często oznacza:

• brak przekonania,
• albo brak odwagi, by powiedzieć „nie”.

👉 Czy naprawdę wszyscy byli zgodni?
👉 Czy raczej nikt nie chciał wyłamać się z większości?

---

Krytyka czy kara?

Radny ma prawo:

• mieć własne zdanie,
• krytykować,
• zadawać niewygodne pytania.

To fundament samorządu.

Ale jeśli za sposób wypowiedzi przychodzi kara, a nie rozmowa…

👉 granica między debatą a dyscyplinowaniem zaczyna się zacierać.

---

Co tu naprawdę jest stawką?

Nie tylko funkcja w komisji.

Ale coś większego:
👉 standardy debaty
👉 granice krytyki
👉 i miejsce dla „niewygodnych” głosów

Bo dziś pytanie nie brzmi już:
czy radny kogoś obraził

Tylko:
👉 czy ktoś potrafił to udowodnić
👉 i czy decyzja była adekwatna do zarzutów

---

Na koniec

To nie jest historia o jednym głosowaniu.

To historia o tym, jak w praktyce działa lokalna polityka.

👉 Czy jest przestrzenią sporu i różnicy zdań
czy
👉 systemem, w którym lepiej mówić ostrożnie

Bo po 22 kwietnia w Obornikach Śląskich to pytanie wybrzmiewa głośniej niż wcześniej.