Miliony rozdane, projekty okrojone. Kulisy konkursu powiatu trzebnickiego

Ponad setka projektów, setki tysięcy złotych rozdysponowanych, dziesiątki „pozytywnie ocenionych” wniosków. Na papierze – wsparcie dla lokalnych inicjatyw. W praktyce? System, w którym kwoty często nie mają żadnego związku z realnym kosztorysem, a projekty… zmieniają się po rozstrzygnięciu konkursu.

O jakim konkursie mówimy?

Chodzi o otwarty konkurs ofert Powiatu Trzebnickiego na 2026 rok, ogłoszony na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego.

Zakres? Szeroki:

Reklama

Reklama

• bezpieczeństwo publiczne
• sport i kultura fizyczna
• kultura i dziedzictwo
• przeciwdziałanie uzależnieniom
• inicjatywy społeczne

Czyli – wszystko, co lokalne organizacje robią dla mieszkańców.

Z dokumentów wynika jasno:
👉 złożono dziesiątki wniosków, większość oceniono pozytywnie
👉 rozdzielono setki tysięcy złotych (realnie – ponad pół miliona zł w pokazanych zestawieniach)

I właśnie tu zaczyna się problem. ilustracja do artykulu Dotacja czy fikcja?

Pozytywna ocena… i 0 zł

Pierwszy zgrzyt: projekty ocenione jako wartościowe… nie dostają nic.

Przykłady:

• projekt za 90 000 zł → 0 zł dotacji
• projekt za 75 000 zł → 0 zł dotacji
• projekt za 66 800 zł → 0 zł dotacji

Czyli:
👉 projekt spełnia kryteria
👉 komisja mówi „OK”
👉 ale pieniędzy brak

To rodzi pytanie:
po co w ogóle była ta ocena?

Dostajesz… ale tyle, że nic z tego nie wynika

Jeszcze ciekawsze są przypadki, gdy pieniądze są przyznawane – ale w symbolicznej wysokości.

• projekt za 174 730 zł → 6 000 zł
• projekt za 32 000 zł → 6 000 zł
• projekt za 29 000 zł → 1 000 zł
• projekt za 23 000 zł → 1 000 zł

To już nie jest „dofinansowanie”.
To jest:

dotacja na otarcie łez

Absurd numer jeden: projekt się nie spina

Organizacja planuje:

• działania
• koszty
• harmonogram

A potem dostaje:
👉 1 000 zł zamiast 30 000 zł

I co dalej?

Nie da się zrobić projektu.
Więc robi się coś innego.

Absurd numer dwa: zmieniasz projekt po konkursie

Najbardziej problematyczny moment:

👉 po ogłoszeniu wyników
👉 przed podpisaniem umowy

organizacja musi dostosować projekt do przyznanej kwoty

Czyli:

ReklamaType your text here

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

• komisja oceniała projekt A
• realizowany będzie projekt B

Często:

• okrojony
• uproszczony
• albo zupełnie zmieniony

Formalnie wszystko gra.
Realnie – sens konkursu się rozpada.

System uczy jednego: nie staraj się za bardzo

Z dokumentów wyłania się prosty mechanizm:

👉 ambitny projekt → nie dostajesz środków
👉 duży budżet → nie ma znaczenia
👉 jakość → drugorzędna

Liczy się coś innego:

„żeby rozdzielić pieniądze jak najszerzej”

Efekt?

Organizacje zaczynają kalkulować:

• nie piszemy ambitnie
• nie planujemy dużych działań
• robimy minimum, żeby się zmieścić

Miliony w systemie, drobne w praktyce

W skali całego konkursu:
👉 pieniądze są – i to niemałe
👉 rozdzielane szeroko – na dziesiątki podmiotów

Ale w przeliczeniu na pojedynczy projekt:
👉 często są to kwoty symboliczne

Czyli:

zamiast kilku realnych działań – mamy kilkadziesiąt „na pół gwizdka”

Czy to jeszcze konkurs?

Bo jeśli:

• pozytywna ocena nie gwarantuje finansowania
• kwota nie ma związku z kosztorysem
• projekt można zmienić po decyzji

to pojawia się pytanie:

czy to nadal konkurs ofert… czy tylko administracyjny podział pieniędzy?

Na koniec

Na papierze wszystko się zgadza:
✔ procedura
✔ uchwała
✔ lista projektów

Ale gdzieś pomiędzy tabelkami znika sens.

Bo zamiast wspierać realne działania –
system zaczyna produkować ich… uproszczone wersje.

I wszyscy udają, że to wystarczy.