🥔 Placki ziemniaczane
Kuchnia Dziadersa XX wieku – wersja klasyczna, bez udziwnień
Placki ziemniaczane to nie jest „comfort food”. To test charakteru kucharza. Albo są chrupiące, rumiane i pachnące olejem z dzieciństwa, albo… szkoda gadać. W kuchni dziadersa nie ma kompromisów.
🧺 Składniki (na porządną patelnię, nie degustację)
-
1 kg ziemniaków mączystych (kluczowe, wrócimy do tego)
-
1 średnia cebula
Reklama
-
1 jajko
-
1–2 łyżki mąki pszennej
-
sól (bez litości, ale z wyczuciem)
-
pieprz czarny (świeżo mielony – inaczej nie licz)
-
olej do smażenia (rzepakowy lub smalec – dziaders wybiera)
🥔 Jakie ziemniaki? Tu nie ma żartów
Najlepsze są typ B lub C – dużo skrobi, mało wody.
Sprawdzone i godne polecenia:
-
Irys – klasyk PRL-u, ideał
-
Bryza – chrupkość gwarantowana
-
Asterix – czerwony, konkretny, treściwy
-
Gala – tak, ta sklepowa. Da się, ale:
-
trzeba dobrze odcisnąć wodę
-
czasem dodać odrobinę więcej mąki
-
smak OK, chrupkość… zależna od ręki kucharza
ReklamaReklamaReklamaReklamaReklamaReklamaReklamaReklamaReklama
-
🔪 Przygotowanie (czyli cała filozofia)
-
Ziemniaki zetrzyj na drobnych oczkach. Nie w malakserze – to nie pasztet.
-
Cebulę zetrzyj razem z ziemniakami – mniej ściemnieje, więcej smaku.
-
Odcisnąć sok. Porządnie. Jak myślisz, że wystarczy – odciśnij jeszcze raz.
-
Dodaj jajko, mąkę, sól i pieprz. Wymieszaj krótko. Bez piany, bez poezji.
-
Rozgrzej tłuszcz – musi być gorący, inaczej będą gumowe.
-
Nakładaj cienkie placki, smaż na złoto z obu stron.
🍽️ Podanie – tu zaczynają się wojny domowe
-
Na słono:
-
z gulaszem (święto narodowe)
-
ze śmietaną lub kwaśnym mlekiem
-
z solą i ciszą przy stole
-
-
Na słodko (kontrowersyjne, ale historycznie uzasadnione):
-
cukier
-
jabłka
-
cukier + śmietana (dziaderskie guilty pleasure)
-
📌 Złota zasada Dziadersa
Placki mają chrupać tak, żeby sąsiad wiedział, że dziś jesz dobrze.
📲 Znajdziesz nas także w Google News – kliknij i obserwuj Radio DTR, aby otrzymywać nasze najnowsze informacje prosto w aplikacji!
