Kto naprawdę nadzorował szpital przez ostatni rok?

Rada Społeczna Szpitala im. Św. Jadwigi Śląskiej powinna być organem czuwającym nad finansami, inwestycjami i decyzjami dyrektora. W praktyce stała się narzędziem politycznym, w którym powiat przez rok unikał wykonania obowiązków, a decyzje Wojewody były ignorowane.

To historia o tym, jak można obejść prawo, tworząc fikcyjną lukę, i jak szybko taki mechanizm zaczyna się sypać, gdy ktoś z zewnątrz próbuje go naprawić.

Dlaczego Rada wygasła — i dlaczego nikt jej nie powołał?

Zgodnie ze statutem, kadencja Rady Społecznej trwa 5 lat. Poprzednia zakończyła się w kwietniu 2024 roku. W maju powinna ruszyć nowa.
Nie ruszyła.

Reklama

Reklama

Reklama

Powiat — doskonale świadomy terminu — przez kolejne miesiące nie powołał nowej Rady, tworząc stan zawieszenia, w którym organ nadzoru formalnie powinien istnieć, a faktycznie… go nie było.

To nie było przeoczenie.
To był początek operacji.

Dlaczego pojawienie się Kurowskiej zmieniło wszystko?

W czerwcu 2024 roku Wojewoda Maciej Awiżeń powołał do Rady Społecznej Iwonę Kurowską, odwołując dotychczasowego przedstawiciela.

Kurowska — była sekretarz powiatu, znająca urząd od środka — była dla władz powiatowych problemem. Silna, odporna na naciski, znająca procedury. Mogłaby zadawać pytania, których w powiecie nikt nie chciał słyszeć.

Dlatego zrobiono ruch, który później stał się osią tej historii:

„Kurowska została powołana, ale nigdy nie mogła zasiąść w Radzie. Starosta nie zmieniła uchwały.”

W praktyce oznaczało to:

✔ przedstawiciel Wojewody istnieje,
✔ ale jego krzesło nie istnieje.
✔ Rada trwa w próżni,
✔ organ kontrolny pozostaje niewybrany,
✔ niewygodna osoba czeka — i czeka.

Rok 2024/2025. Rada Społeczna nie funkcjonuje

Przez 12 miesięcy:

• nie odbyło się żadne posiedzenie,

• nie opiniowano dokumentów,

• BIP świecił pustkami,

• statutowy obowiązek powołania Rady został zignorowany,

• brakowało organu, który zatwierdza plan finansowy i inwestycyjny.

Szpital działał bez nadzoru, a powiat — bez świadków.

Grudzień 2024. Zmiana Wojewody i pierwszy przełom

Macieja Awiżenia zastąpiła Anna Żabska.
Zmienił się klimat polityczny. Starosta Matusiak od razu rozpoczęła naciski w sprawie Kurowskiej.

Efekt:

Wojewoda odwołała Kurowską i powołała Agnieszkę Werstę — polityczną sojuszniczkę powiatu.

I nagle, po roku blokady, okazało się, że… powołanie nowej Rady jest możliwe.

24 kwietnia 2025. Ekspresowa sesja, ekspresowa Rada

Na XIII Sesji Rady Powiatu radny Daniel Buczak wniósł o rozszerzenie porządku obrad.
Projekt powołania Rady — wrzucony na szybko.
Głosowanie — natychmiast.

Do Rady trafia:

• Starosta Matusiak

• Burmistrz Trzebnicy Marek Długozima

• przedstawiciel Wojewody (Wersta)

• Siuda, Trela, Błażewski

Cztery dni później — pierwsze posiedzenie.

Rada, która przez rok nie mogła istnieć, w ciągu 96 godzin:

„Zaopiniowała Plan Finansowy i Inwestycyjny Szpitala na 2025 rok.”

Agnieszka Wersta — powołana po roku braku Rady — zasiada tylko na jednym posiedzeniu. Facebook/ 28 kwietnia 2025 r.

20 października 2025. Wojewoda odwraca sytuację

Po analizie dokumentów Wojewoda Anna Żabska:

• odwołuje Werstę,

• powołuje ponownie Iwonę Kurowską.

Od tej chwili Kurowska jest jedynym legalnym przedstawicielem Wojewody.

Reklama

Reklama

A skład Rady powinien wyglądać tak:

• Matusiak

• Długozima

• Trela

• Siuda

• Błażewski

• Kurowska

Powiat przestaje mieć pełną kontrolę.

I wtedy dzieje się rzecz kluczowa:

Starosta Matusiak nie wykonuje decyzji Wojewody.
Nie publikuje uchwał.
Nie wprowadza zmian.
Nie zwołuje Rady.

Metoda ta sama co wcześniej:
Jeśli nie zmienisz uchwały, niewygodny członek rady… nie istnieje.

Co na to statut? On tylko umacnia powiat

Statut SPZOZ mówi jasno:

„Nadzór nad szpitalem sprawuje Powiat Trzebnicki.”
„Przewodniczącym Rady jest Starosta.”
„Czterech członków wskazuje Rada Powiatu.”

Wojewoda ma jeden głos na sześć lub siedem.
W praktyce — głos symboliczny.

To konstrukcja, która sama w sobie jest konfliktem interesów.
A manipulacje kadencyjne powiatu tylko pogłębiają tę patologię.

A pieniądze? One też mają tu swoje miejsce?

Zasiadanie w Radzie Społecznej to:

• diety od 400 do 1200 zł miesięcznie, ( orzeczenia sądowe zobowiązują do zwrotów kosztów)

• brak realnej odpowiedzialności,

• status „funkcji publicznej”,

• wpływ na decyzje finansowe i kadrowe.

Rada, która:

• nie zadaje trudnych pytań,

• nie opiniuje krytycznie dokumentów,

• nie analizuje przetargów,

• nie dopuszcza przedstawiciela Wojewody,

i tak swoje otrzymuje.

W powiatowych realiach — to ważna waluta polityczna.
Niby jest to społeczne?

Czy Rada Społeczna jest organem nadzoru — czy wygodną fasadą?

Czy ma kontrolować powiat?
Czy raczej ma nie przeszkadzać?

Czy ma pilnować szpitala?
Czy raczej ma milczeć, gdy trzeba?

Czy decyzje wojewody są wykonywane?
A może blokowane po cichu?

Pytania, na które mieszkańcy mają prawo usłyszeć odpowiedź

▪ Dlaczego Rada nie została powołana przez rok?
▪ Dlaczego powołana przez Wojewodę Kurowska nigdy nie weszła do Rady?
▪ Dlaczego Starosta nie wykonała decyzji o zmianie przedstawiciela?
▪ Ile posiedzeń odbyła Wersta — i dlaczego tylko jedno?
▪ Jakie diety pobrali członkowie Rady?
▪ Czy dokumenty są dostępne publicznie w BIP?
▪ Czy powiat planował zmiany kadrowe w szpitalu w czasie, gdy Rada była zablokowana?

Podsumowanie

Rada Społeczna Szpitala w Trzebnicy nie była przez rok organem nadzoru.
Była organem zawieszonym, zablokowanym, wykorzystanym politycznie, a zmiany personalne były używane jak narzędzie do odsuwania niewygodnych głosów.

A gdy Wojewoda przywróciła równowagę — powiat odmówił wykonania jej decyzji.

To już nie jest pytanie o kontrolę nad szpitalem.
To pytanie o szczerość władzy publicznej.

Autor: Rafał Chwaliński