Sanok na kroplówce państwa. Pożyczka ratuje budżet, ale nie rozlicza win

Czy 134,5 mln zł z budżetu państwa to ratunek dla Sanoka, czy tylko odsunięcie problemu w czasie? Po miesiącach napięć, politycznych sporów i realnego widma zarządu komisarycznego, miasto na Podkarpaciu dostało finansowy „oddech”. Pytanie brzmi: kto ten oddech wykorzysta – i czy wyciągnięto wnioski z lat życia na kredyt.

Pożyczka ratunkowa: co dokładnie dostał Sanok?

Sanok otrzymał 134,5 mln zł pożyczki ratunkowej z budżetu państwa, udzielonej za pośrednictwem Ministerstwo Finansów. Środki mają pozwolić na uporządkowanie struktury zadłużenia miasta, w tym:

• wcześniejszy wykup obligacji,

  Reklama

• spłatę kredytów i rat kredytowych,

• wykup obligacji przypadających na 2025 rok,

• sfinansowanie planowanego deficytu budżetowego.

Według burmistrza Tomasz Matuszewski, to „poważny oddech dla finansów miasta”, który ma także otworzyć drogę do nowych inwestycji.

„Dopływ tak znacznych środków odciąża w znacznym stopniu napięty miejski budżet i pozwala planować nowe działania” – przekonywał burmistrz.

RIO, program naprawczy i polityczny klincz

Sanok od dłuższego czasu funkcjonuje w programie naprawczym narzuconym przez Regionalna Izba Obrachunkowa. To już nie miękkie ostrzeżenie, lecz twardy sygnał: finanse miasta wymknęły się spod kontroli.

Sytuację komplikował otwarty konflikt między burmistrzem a Radą Miasta, w której Matuszewski nie ma większości. Kulminacją sporu było referendum w sprawie odwołania rady, zwołane przez sympatyków burmistrza. Frekwencja? Zbyt niska, by cokolwiek zmienić. Polityczny pat trwał dalej, a rachunki rosły.

„To nie prezent. To warunkowa pomoc” – głos rady miasta

Przewodniczący Rady Miasta Sanoka, Sławomir Miklicz, w rozmowie z Polska Agencja Prasowa studził entuzjazm.

„Pożyczka nie oznacza ani zmniejszenia zadłużenia, ani zażegnania problemów finansowych miasta. To pierwszy krok, by program oszczędnościowy mógł być realnie realizowany”.

Rada – jak podkreśla Miklicz – musiała zmienić program naprawczy, przyjąć trudne uchwały i przekonać Ministerstwo Finansów, że Sanok jest w stanie funkcjonować pod ścisłym reżimem finansowym.

Ale padło też zdanie, które wybrzmiewa najmocniej:

„Nie wolno zapominać, kto doprowadził do takiej sytuacji budżetu miasta”.

Reklama

Reklama

Reklama

ReklamaType your text here

Odpowiedzialność – zdaniem rady – spoczywa na burmistrzu.

15 lat spłaty i zero luzu inwestycyjnego

Według burmistrza Sanok ma dziś „czytelną, 15-letnią ścieżkę spłaty zobowiązań” i dzięki pożyczce obniży koszty obsługi długu o ponad 5 mln zł rocznie. Tyle teoria.

Praktyka? Przez najbliższe dwa lata miasto nie może zaciągać żadnych nowych kredytów ani pożyczek. Inwestycje będą możliwe tylko wtedy, gdy:

• Sanok ma 100% środków własnych
  lub

• pozyska pełne finansowanie z zewnątrz.

To nie jest komfortowe zarządzanie. To budżetowa dyscyplina pod nadzorem, bez miejsca na improwizację.

Ratunek czy odroczenie wyroku?

Pożyczka z budżetu państwa uratowała Sanok przed zarządem komisarycznym. To fakt. Ale nie rozwiązała problemu zadłużenia – jedynie zmieniła jego strukturę i kupiła czas.

Czas, który można wykorzystać na:

• realne oszczędności,

• odbudowę zaufania,

• uporządkowanie relacji między władzą wykonawczą a radą.

Albo… na kolejne polityczne wojny, które zjedzą każdy „oddech”, nawet ten za 134,5 mln zł.

Bo pieniędzy nie zabrakło. Zabrakło kontroli. I właśnie o to w Sanoku toczy się dziś najważniejsza gra.