Import jako kozioł ofiarny 🐐

Tani import od lat jest najprostszym wrogiem do wskazania palcem. Dlaczego?

Bo:

• nie głosuje,

  Reklama

• nie płaci podatków lokalnie,

• nie protestuje w Warszawie,

• a przede wszystkim: nie siedzi przy stole decyzyjnym.

Wystarczy powiedzieć „Chiny”, „Brazylia”, „Mercosur” i narracja robi się sama. Tymczasem realne problemy — podatki, koszty energii, składki, prawo pracy, biurokracja — są… krajowe. A z nimi już trzeba by się zmierzyć we własnym systemie.

Podhale: walka z importem zamiast z kosztami

Przykład ciupag z Podhala jest wręcz modelowy.

Na Zakopane:

• nie walczy się z czynszami,

• nie z kosztami pracy,

• nie z VAT-em, ZUS-em, opłatami lokalnymi,

• nie z chaosem urbanistycznym Krupówek.

Walczymy z… chińską ciupagą.

Bo:

• łatwo ją wskazać,

• ładnie wygląda w kamerze,

• dobrze brzmi: „bronimy tradycji”.

Tylko że to substytut polityki gospodarczej, nie jej realizacja.

Rolnicy i Mercosur – ten sam mechanizm, inna scena 🚜

Rolnicy protestują przeciwko umowie Mercosur i importowi z Brazylii, bo:

• tamta produkcja jest tańsza,

• normy środowiskowe są inne,

• koszty pracy są niższe.

I znów:

problemem nie jest dlaczego u nas jest drogo,
tylko że gdzie indziej jest tanio.

A przecież:

• polski rolnik przegrywa nie z Brazylią,

• tylko z własnym systemem kosztów, na który nie ma wpływu.

Chińskie produkty są… od dawna. I co?

To jest kluczowe zdanie.

Chińskie produkty:

• są w Polsce od 20–30 lat,

• zbudowały całe segmenty rynku,

• stały się częścią łańcuchów dostaw,

• obniżyły ceny dla konsumentów.

  ReklamaType your text here

  Reklama

  Reklama

  Reklama

I nikt nie walczył z nimi systemowo, dopóki:

• lokalny biznes nie zaczął pękać,

• marże nie stopniały,

• wyborcy nie zaczęli się burzyć.

Wtedy nagle:

„to wina importu”.

Nie podatków.
Nie kosztów energii.
Nie prawa.
Nie państwa.

Dlaczego nikt nie walczy z prawem podatkowym?

Bo:

• podatki to decyzje polityczne,

• koszty to odpowiedzialność rządzących,

• a import to zewnętrzny wróg — idealny do narracji.

Łatwiej powiedzieć:

„Zablokujmy chińską ciupagę”

niż:

„Obniżmy realne koszty prowadzenia działalności”.

To drugie wymaga:

• reform,

• pieniędzy,

• odwagi,

• i przyznania się do błędów.

Wniosek (nieprzyjemny, ale uczciwy)

To, co obserwujemy, to nie obrona lokalności — to zarządzanie gniewem społecznym.

• Import staje się symbolem, nie przyczyną.

• Tradycja bywa hasłem, nie realnym wsparciem rzemiosła.

• Protesty są efektem systemu, a nie decyzji handlowych samych w sobie.

I dopóki:

• państwo nie zacznie konkurować kosztami,

• samorządy nie zaczną wspierać realnie lokalnych producentów,

• a politycy nie przestaną udawać, że „zakaz” zastępuje politykę,

dopóty będziemy walczyć:

• nie z problemem,

• tylko z jego najłatwiejszym symbolem.

Jeśli chcesz, możemy z tego zrobić felieton pod Radio DTR albo analizę porównawczą: import vs. koszty państwa — z liczbami, nie sloganami.