O kulturze i złu w Homo Sapiens
Czyż nie jest ironiczne, że w erze, gdzie szczycimy się postępem cywilizacyjnym, wciąż natykamy się na akty wandalizmu, które przypominają nam o prymitywnych instynktach? Niedawno w parku Strachocińskim wrocławianie obudzili się z nieprzyjemną wiadomością – ich ukochana toaleta, która miała być wizytówką estetyki, została zdewastowana. Szkody są porażające: rozbite lustra, powyrywane elementy, a całość wygląda jak wychodek ozdobiony serduszkiem i sztachetami. Biuro Prasowe Urzędu Miejskiego Wrocławia apeluje o szacunek, ale czy to wystarczy?
Społeczeństwo nie uczy kultury – to truizm, który boli. Wydaje się, że im więcej mamy, tym mniej cenimy to, co wspólne. Tych kilka osób, które niszczą cudze mienie, zdaje się nie rozumieć, że brak szacunku do przestrzeni publicznej odbija się na wszystkich. Nie muszą korzystać z tej toalety, więc dlaczego im przeszkadza? Może dlatego, że nie mają swojego miejsca, swojej dumy? Zło w Homo Sapiens rodzi się z tej pustki – niszczymy, bo nie potrafimy tworzyć.
Akty wandalizmu, jak ten w Strachowicach, to nie tylko problem estetyki, ale i moralności. Toaleta, oddana do użytku w 2021 roku, miała być symbolem troski o przestrzeń miejską. Dziś jest świadectwem upadku. Eksperci pracują nad naprawą, ale czy naprawią też ludzką obojętność? Pytanie brzmi: czy kiedykolwiek nauczymy się szanować to, co wspólne, czy pozostaniemy barbarzyńcami z serduszkami na sztachetach?
Może czas spojrzeć w lustro – nie to zniszczone w parku, ale to w naszych duszach. Bez refleksji pozostaniemy społeczeństwem, które woli demolować niż budować. A wtedy zło nie będzie tylko aktem wandalizmu, ale stanem permanentnym.
Czytaj dalej
Ten temat ma ciąg dalszy
Wybraliśmy teksty, które naturalnie prowadzą czytelnika dalej.
