Miała być sukcesem.
Miała być dowodem na dobrą decyzję.
Została… w archiwum gminy.
I dziś mówi więcej niż niejeden komentarz.
Podpisy pod decyzją
24 września 2004 roku burmistrz Paweł Misiorek opublikował oficjalny komunikat.
Nie było wątpliwości.
Nie było dystansu.
Była pewność.
„Myślę, że zysk jest godziwy”
— napisał burmistrz po sprzedaży Szarotki.
Kilka dni wcześniej, 21 września 2004 roku, podpisano akt notarialny.
Po jednej stronie:
👉 Paweł Misiorek – burmistrz Obornik Śląskich
Po drugiej:
👉 Stanisław Han – prezes Hasco-Lek
Obok — w strukturze władzy:
👉 Maciej Borowski – zastępca burmistrza
To nie była anonimowa decyzja urzędu.
To były konkretne nazwiska.
Konkretne podpisy.
I pełne przekonanie
W komunikacie burmistrza nie ma wątpliwości.
Jest przekaz:
- sprzedaż była słuszna,
- zysk był dobry,
- inwestor miał zagwarantować rozwój.
Padają słowa o:
👉 „gwarancji dobrego zagospodarowania”
👉 „szansie na inwestycje”
👉 „ożywieniu miasta”
To ważne.
Bo pokazuje nie tylko decyzję.
Ale też sposób myślenia.
Czy ktoś miał plan na uzdrowisko?
I tu zaczyna się problem.
Bo w tej samej narracji nie ma jednego:
👉 konkretnej, długofalowej wizji uzdrowiska.
Zamiast tego pojawia się schemat:
- brak pieniędzy,
- konieczność działania,
- sprzedaż jako rozwiązanie.
To nie jest strategia.
To jest reakcja.
Szarotka – co właściwie sprzedano?
To nie był jeden budynek.
To był:
- duży kompleks sanatoryjny,
- teren parkowy,
- część uzdrowiskowej tożsamości miasta.
Za około 1,8 mln zł.
Dziś ta kwota brzmi inaczej niż wtedy.
Decyzje, które zostają
W komunikacie burmistrz przyznaje coś jeszcze:
zamrożenie środków wpłynęło na bieżące zadania gminy
I przeprasza mieszkańców.
To fragment, który często umyka.
A mówi bardzo dużo.
Wczoraj i dziś — ta sama scena, inni odbiorcy
Historia się nie kończy.
Bo Maciej Borowski, ówczesny zastępca burmistrza,
dziś pozostaje wieloletnim radnym — także obecnej kadencji.
To nie jest zarzut.
To ciągłość.
Ta sama osoba.
Ten sam samorząd.
Te same decyzje — które nadal mają skutki.
Co zostało z obietnic?
Miała być:
- inwestycja,
- rozwój,
- ożywienie uzdrowiska.
Dziś:
👉 trudno wskazać realizację tej wizji w skali, którą zapowiadano.
I to jest sedno.
Szarotka jako memento
Są dokumenty, które z czasem tracą znaczenie.
I są takie, które zaczynają mówić więcej.
Szarotka jest dziś jednym z nich.
Bo w archiwum gminy zostało wszystko:
- podpisy,
- deklaracje,
- przekonanie, że to dobra decyzja.
Najważniejsze pytanie
Czy to była jednorazowa decyzja…
czy początek sposobu zarządzania majątkiem gminy?
1,8 mln zł w 2004 roku – dużo czy mało?
W 2004 roku do kasy gminy wpłynęło około 1 800 000 zł za sprzedaż kompleksu „Szarotki”.
Ale co ta kwota oznaczała w realiach tamtych lat?
💰 Rynek nieruchomości (2003–2005)
- mieszkanie we Wrocławiu: 2 500 – 4 000 zł/m²
- dom jednorodzinny (Dolny Śląsk): 150 000 – 300 000 zł
- działka budowlana: 30 – 100 zł/m²
👉 Za 1,8 mln zł można było kupić:
- 6–10 domów jednorodzinnych,
- kilkadziesiąt mieszkań,
- kilka hektarów atrakcyjnej ziemi.
🏗️ Koszty inwestycyjne (tamte lata)
- budowa domu: ok. 2 000 – 3 000 zł/m²
- remont dużego obiektu: znacznie niższy niż dziś (materiały i robocizna były dużo tańsze)
👉 1,8 mln zł mogło stanowić:
- wkład w większą inwestycję,
- start rewitalizacji,
- zabezpieczenie części kompleksu.
📊 Wartość w dzisiejszych realiach (orientacyjnie)
Uwzględniając inflację i wzrost cen nieruchomości:
👉 1,8 mln zł z 2004 roku to dziś ok. 3,5 – 5 mln zł (siła nabywcza)
👉 ale realna wartość gruntów i nieruchomości wzrosła wielokrotnie
❗ Najważniejsze pytanie
Nie tylko „ile to było wtedy”.
👉 ale:
- czy była to cena adekwatna do skali kompleksu?
- czy uwzględniała potencjał uzdrowiskowy?
- czy sprzedano majątek… czy przyszłość?
Archiwum internetowe Gminy Oborniki Śl.
📲 Znajdziesz nas także w Google News – kliknij i obserwuj Radio DTR, aby otrzymywać nasze najnowsze informacje prosto w aplikacji!
