Czy miasto potrafi jeszcze przywracać przestrzenie, które kiedyś budowały wspólnotę – a nie tylko metry kwadratowe?
Tuż przed świętami prezydent Wrocławia Jacek Sutryk poinformował o podpisaniu aktu notarialnego, dzięki któremu miasto skorzystało z prawa pierwokupu i odkupiło dawny budynek kina Przodownik, znany później jako Kino Lwów. Informacja ma w sobie coś więcej niż urzędowy komunikat – uruchamia pamięć kilku pokoleń wrocławian.
Kino jako pierwsza lekcja wrażliwości
Dla wielu mieszkańców nie było to „kolejne kino”, ale miejsce pierwszego kontaktu z filmem. Szkolne seanse, cisza przed projekcją, charakterystyczne wprowadzenia ze sceny – to doświadczenia, które formowały nie tylko gust, lecz także sposób patrzenia na świat. Kino Lwów pełniło rolę lokalnej instytucji kultury w najbardziej pierwotnym sensie: było dostępne, oswojone i wspólne.
Architektura, która mówi sama za siebie
Budynek przy ul. Hallera zaprojektował Adolf Rading, jeden z czołowych twórców modernizmu związanego z przedwojennym Wrocławiem. Jego projekty do dziś należą do najcenniejszych przykładów architektury XX wieku w mieście. Kino – jeszcze przed wojną – pełniło różne funkcje, po 1945 roku stało się kinem Przodownik, a w latach 80. przyjęło nazwę Kino Lwów, podkreślając swoją tożsamość w powojennym, polskim Wrocławiu.
Zamknięcie i długa cisza
W 2011 roku obiekt został zamknięty z powodu złego stanu technicznego. Jak informowano wówczas, budynek przestał być bezpieczny dla widzów. Ówczesny właściciel – Odra Film – nie znalazł środków na remont i sprzedał kino za około 3 mln zł. Przez lata miejsce funkcjonowało głównie jako wspomnienie i punkt odniesienia w rozmowach o tym, co miasto straciło po drodze.
Prawo pierwokupu jako realne narzędzie
Decyzja nowego właściciela o sprzedaży uruchomiła miejskie prawo pierwokupu. W efekcie Kino Lwów wraca do zasobu miejskiego. To nie pierwsza taka decyzja – wcześniej Wrocław odkupił także Pałac Schaffgotschów przy ul. Kościuszki, znany jako „Pałacyk”. W obu przypadkach miasto deklaruje, że obiekty mają zyskać nowe, publiczne funkcje.
Co dalej z Kinem Lwów?
Na razie nie padają konkretne deklaracje dotyczące przyszłego zagospodarowania budynku. I być może to dobrze. Historia Wrocławia zna już przykłady ambitnych zapowiedzi, które kończyły się na planszach koncepcyjnych. Tym razem kluczowy jest sam fakt odzyskania przestrzeni – zanim zacznie się mówić o harmonogramach, budżetach i programach.
Między sentymentem a odpowiedzialnością
Decyzja o odkupieniu Kina Lwów balansuje pomiędzy emocją a twardą polityką miejską. Z jednej strony mamy sentyment, pamięć i symbol. Z drugiej – realne wyzwania: koszt remontu, znalezienie sensownej funkcji, utrzymanie obiektu. To moment, w którym miasto musi odpowiedzieć sobie na pytanie, czy potrafi dbać o dziedzictwo nie tylko w słowach, ale i w długofalowych decyzjach.
Jedno jest pewne: pierwszy krok został wykonany. A w przypadku takich miejsc – to zawsze krok najtrudniejszy.
Więcej z wrocław
Czytaj dalej
Ten temat ma ciąg dalszy
Wybraliśmy teksty, które naturalnie prowadzą czytelnika dalej.
