Przejdź do treści
poniedziałek 16 listopada 2026
Imieniny: Edmund, Marek, Maria, Niedamir, Otomar
Rafał Chwaliński - Felieton8 marca 2026 r.Z regionu

2 grudnia 2025 roku powiat trzebnicki świętował. Były gratulacje, podziękowania, słowa o wspólnocie i wizji. Oficjalny komunikat brzmiał niemal jak jubileuszowa laurka: „Pan Jarosław Maroszek pięć lat dyrektorem Szpitala im. Świętej Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy”.

Czytaliśmy wtedy o transformacji, modernizacjach, zakupach sprzętu, o dialogu, współpracy i poczuciu wspólnoty. O dyrektorze, który – jak napisano – nie tylko zarządza, ale daje pacjentom i pracownikom poczucie bezpieczeństwa i stabilności.

W skrócie: wszystko działało, wszystko się rozwijało, a przyszłość rysowała się w jasnych barwach.

Reklama

Minęły trzy miesiące.

I nagle dowiadujemy się, że dyrektor trzebnickiego szpitala wygrał konkurs na dyrektora Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego przy ulicy Koszarowej we Wrocławiu.

Trudno mieć do kogokolwiek pretensje o zawodowy awans. W świecie zarządzania ochroną zdrowia to naturalna droga – większa placówka, większy budżet, większa odpowiedzialność.

Ale z punktu widzenia mieszkańców powiatu pojawia się pytanie trochę bardziej przyziemne:

czy grudniowa narracja o stabilności i wspólnocie nie rozsypała się zaskakująco szybko?

Bo jeśli dyrektor planował zmianę, to pięcioletni jubileusz wygląda dziś raczej jak PR-owy epilog niż początek nowego rozdziału.


Laurek w samorządzie nigdy nie brakuje

Samorządy mają jedną niezwykłą cechę – potrafią produkować komunikaty pełne ciepła, wdzięczności i wzajemnych gratulacji.

W grudniu czytaliśmy więc, że szpital przeszedł ogromną transformację, że atmosfera współpracy jest fundamentem działania, że wszyscy patrzą w przyszłość z nadzieją.

Tymczasem już kilka tygodni później przyszłość wygląda zupełnie inaczej.

Dyrektor odchodzi do Wrocławia, powiat będzie musiał szukać nowego zarządzającego, a szpital – jak to zwykle bywa przy takich zmianach – wchodzi w okres niepewności.

I właśnie tu pojawia się pierwsze pęknięcie w tej grudniowej opowieści.

Bo jeśli wszystko było tak stabilne, to dlaczego kilka miesięcy później trzeba zaczynać od nowa?


Szpital w Trzebnicy w trudnym momencie

Moment zmiany dyrektora nie jest zresztą dla placówki najłatwiejszy.

W przestrzeni publicznej pojawiają się pytania dotyczące funkcjonowania rady społecznej szpitala, a redakcja Radia DTR informowała wcześniej o sprawie, która wkrótce trafi na wokandę.

7 kwietnia 2026 roku przed Sądem Rejonowym w Trzebnicy ma rozpocząć się proces rehabilitanta oskarżonego o molestowanie pacjentek.

To jedna z tych spraw, które – niezależnie od jej finału – zawsze rzucają cień na wizerunek instytucji.

Reklama

Dlatego zmiana dyrektora w takim momencie budzi naturalne pytania o stabilność zarządzania placówką.


Ciekawy zbieg okoliczności

Jest jeszcze jeden wątek, który w lokalnym środowisku medycznym budzi zainteresowanie.

Były dyrektor szpitala przy Koszarowej we Wrocławiu – Dominik Krzyżanowski – po odwołaniu ze stanowiska pracuje dziś w Będkowie, zaledwie kilka kilometrów od Trzebnicy.

Oczywiście nie oznacza to niczego konkretnego.

Ale w małych środowiskach takie geograficzne zbiegi okoliczności zawsze uruchamiają wyobraźnię.

Bo gdy w jednym miejscu zwalnia się stanowisko dyrektora szpitala, a kilka kilometrów dalej pojawia się menedżer z dużej wojewódzkiej placówki…

to pytania pojawiają się same.


Polityka zawsze jest gdzieś obok

Szpital powiatowy to nie jest zwykła instytucja.

To miejsce, gdzie krzyżują się trzy światy: medycyna, samorząd i polityka.

Dlatego w kuluarach pojawiają się także spekulacje, czy wybór nowego dyrektora nie stanie się elementem lokalnej układanki przed przyszłymi wyborami samorządowymi.

Nie ma w tym nic nadzwyczajnego – takie mechanizmy działają w całej Polsce.

Tyle że mieszkańcy powiatu zwykle oczekują czegoś prostszego.

Chcą po prostu mieć dobrze działający szpital.


Czas pokaże

Grudniowa uroczystość była piękna.

Były podziękowania, gratulacje i słowa o wspólnej drodze.

Dziś, z perspektywy kilku miesięcy, wygląda to trochę jak fotografia zrobiona chwilę przed zmianą dekoracji na scenie.

Kurtyna jeszcze nie opadła.

Ale akt drugi właśnie się zaczyna.

I – jak to w lokalnej polityce bywa – może się okazać znacznie ciekawszy niż pierwszy.

Czytaj dalej

Ten temat ma ciąg dalszy

Wybraliśmy teksty, które naturalnie prowadzą czytelnika dalej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *