Ile pieniędzy gmina Wołów naprawdę zaoszczędzi na likwidacji szkoły w Krzydlinie Wielkiej? Na co przeznaczy te oszczędności? Dlaczego w uzasadnieniu projektu uchwały nie przedstawiono pełnego rachunku finansowego ani analizy skutków społecznych? I wreszcie — jak wieś ma przyciągać młode rodziny, skoro samorząd chce odebrać jej jeden z podstawowych elementów jakości życia? Rodzice walczą o szkołę, a Radio DTR sprawdza argumenty, które powinni usłyszeć radni, zanim podejmą decyzję.
Najpierw zamknąć szkołę, potem policzyć oszczędności?
Gmina Wołów przygotowała projekt uchwały dotyczącej zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej im. Janusza Korczaka w Krzydlinie Wielkiej. Zgodnie z dokumentem placówka miałaby zakończyć działalność 31 sierpnia 2027 roku, a od września uczniowie kontynuowaliby naukę w Zespole Szkół Publicznych w Lubiążu.
Samorząd uzasadnia zamiar likwidacji przede wszystkim demografią, malejącą liczbą dzieci oraz kosztami funkcjonowania placówki.
To argumenty, których nie należy lekceważyć. Władze gminy mają obowiązek racjonalnie gospodarować publicznymi pieniędzmi.
Jednak w przedstawionym projekcie uchwały brakuje informacji, która powinna być fundamentem finansowego uzasadnienia takiej decyzji.
Ile konkretnie gmina zaoszczędzi na zamknięciu szkoły?
Nie chodzi o koszt utrzymania placówki ani o wydatki przypadające na jednego ucznia. Chodzi o rzeczywiste oszczędności netto, czyli kwotę, która pozostanie w budżecie po uwzględnieniu wszystkich kosztów reorganizacji.
Gdzie przedstawiono takie wyliczenie?
W analizowanym uzasadnieniu go nie ma.
Nie znajdziemy tam szczegółowego zestawienia kosztów likwidacji, kosztów przeniesienia uczniów do Lubiąża, nowych wydatków na transport ani porównania przyszłych kosztów funkcjonowania obu placówek.
Nie przedstawiono również harmonogramu osiągania oszczędności.
A przecież różnica między wydatkami na prowadzenie szkoły a rzeczywistymi oszczędnościami po jej zamknięciu może być znacząca.
To fundamentalna kwestia dla radnych, którzy mają zdecydować o przyszłości placówki.
Jak można ocenić zasadność ekonomiczną likwidacji, jeżeli nie przedstawiono pełnego rachunku jej finansowych skutków?
35 tysięcy złotych na ucznia. A ile zostanie w budżecie po zamknięciu szkoły?
Podczas sesji Rady Miejskiej w Wołowie 29 października 2026 roku przedstawiono dane dotyczące wydatków na oświatę.
Według informacji przytoczonych w relacji prasowej koszt przypadający na jednego ucznia w Krzydlinie Wielkiej wyniósł w 2025 roku 35 701,80 zł. W Szkole Podstawowej nr 2 w Wołowie było to 13 351,35 zł.
Różnica jest duża.
Ale czy oznacza, że po przeniesieniu uczniów do Lubiąża gmina zaoszczędzi ponad 22 tysiące złotych na każdym dziecku?
Nie.
Takie wyliczenie byłoby nieuprawnione.
Koszty utrzymania budynku, wynagrodzenia, organizacja nauczania, obsługa i wydatki administracyjne mają różny charakter. Część z nich może zniknąć, część zostanie przeniesiona do innej szkoły, a część może pojawić się w nowej postaci.
Do tego dochodzą wydatki na dowożenie dzieci, zapewnienie im opieki, ewentualne dostosowanie pomieszczeń i organizację zajęć specjalistycznych.
Nie wiadomo również, czy likwidacja spowoduje konieczność poniesienia jednorazowych kosztów związanych z zatrudnieniem i reorganizacją pracy nauczycieli.
Dlatego potrzebujemy nie jednej liczby, lecz pełnego bilansu.
I właśnie o taki bilans rodzice powinni wystąpić do burmistrza oraz radnych.
Gmina powinna pokazać, ile kosztuje utrzymanie szkoły dzisiaj, ile będzie kosztowała edukacja tych samych dzieci po jej likwidacji i jaka rzeczywista różnica pozostanie w budżecie.
Oszczędność nie jest kwotą, którą samorząd przestaje wydawać w jednym budynku. Jest kwotą, której nie będzie musiał wydać w całym systemie po przeprowadzeniu reorganizacji.
To zasadnicza różnica.
Gdzie trafią zaoszczędzone pieniądze? Tego również nie wyjaśniono
Jest jeszcze drugie pytanie finansowe, równie ważne jak wysokość oszczędności.
Na co gmina Wołów zamierza przeznaczyć pieniądze, które ewentualnie zaoszczędzi dzięki likwidacji szkoły w Krzydlinie Wielkiej?
Czy pozostaną w systemie edukacji?
Czy zostaną wykorzystane na poprawę warunków nauczania w Lubiążu?
Czy posłużą finansowaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, świetlicy, transportu i zajęć dodatkowych?
A może trafią do ogólnego budżetu gminy i zostaną wykorzystane na zupełnie inne zadania?
Projekt uchwały nie przedstawia takiego planu.
Nie przesądza to, że gmina nie ma koncepcji zagospodarowania przyszłych oszczędności. Pokazuje jednak, że mieszkańcy nie otrzymali jej w badanym dokumencie.
Nie można też zakładać, że każda złotówka zaoszczędzona na szkole automatycznie stanie się dodatkową gotówką do swobodnego wydania. Finansowanie zadań oświatowych jest bardziej złożone, a reorganizacja może wpływać zarówno na wydatki, jak i na sposób naliczania środków.
Tym bardziej potrzebna jest przejrzysta kalkulacja.
Jeżeli likwidacja ma przynieść realną korzyść mieszkańcom całej gminy, radni powinni wiedzieć, na czym ta korzyść polega.
W przeciwnym razie mieszkańcy Krzydliny Wielkiej mogą odnieść wrażenie, że tracą szkołę, nie wiedząc nawet, co gmina zamierza uzyskać w zamian.
Kto zechce zamieszkać na wsi bez szkoły?
To pytanie powinno znaleźć się w centrum dyskusji o przyszłości Krzydliny Wielkiej.
Bo likwidacja szkoły nie jest wyłącznie decyzją oświatową.
To również decyzja dotycząca rozwoju przestrzennego, demografii, atrakcyjności osiedleńczej i jakości życia mieszkańców.
Wyobraźmy sobie młode małżeństwo, które zastanawia się nad przeprowadzką z miasta na wieś.
Dom z ogrodem, spokojna okolica, czystsze powietrze, bliskość przyrody. To niewątpliwe atuty małych miejscowości.
Ale przed podjęciem decyzji pojawiają się praktyczne pytania.
Gdzie dziecko pójdzie do przedszkola?
Gdzie rozpocznie naukę w pierwszej klasie?
Czy będzie mogło samodzielnie dojść do szkoły?
Czy rodzice będą musieli codziennie organizować dowozy?
Czy szkolna świetlica pozwoli pogodzić opiekę nad dzieckiem z pracą zawodową?
Czy dziecko będzie mogło po lekcjach spotykać się z rówieśnikami w swojej miejscowości?
To nie są drobiazgi.
To podstawowe warunki codziennego życia rodziny.
Jeżeli samorząd usuwa z miejscowości szkołę, powinien również odpowiedzieć, jak zamierza utrzymać atrakcyjność tej miejscowości dla młodych mieszkańców.
Bez takiej odpowiedzi można odnieść wrażenie, że polityka demograficzna gminy sprowadza się do liczenia dzieci, które już się urodziły, zamiast tworzenia warunków, w których mogłyby rodzić się kolejne.
Czy kobieta zdecyduje się na dziecko, wiedząc, że szkoły na miejscu już nie będzie?
To pytanie może wydawać się niewygodne, ale dotyczy realnych decyzji życiowych.
Planowanie rodziny nie odbywa się w oderwaniu od warunków mieszkaniowych, możliwości zawodowych i dostępności usług publicznych.
Kobieta rozważająca macierzyństwo może brać pod uwagę nie tylko koszty utrzymania dziecka, lecz także możliwość powrotu do pracy, czas codziennych dojazdów, dostęp do opieki oraz stopień samodzielności dziecka w kolejnych latach.
Podobne pytania dotyczą ojców, którzy współuczestniczą w wychowaniu i organizowaniu codziennego życia rodziny.
Gdy szkoła znajduje się w rodzinnej miejscowości, rodzice mają przynajmniej potencjalną możliwość ograniczenia codziennych dojazdów i łatwiejszego pogodzenia obowiązków.
Gdy placówka znika, pojawia się dodatkowa zależność od transportu szkolnego, samochodu lub organizacji pracy rodziców.
Oczywiście wiele rodzin korzysta z dowozów szkolnych i funkcjonuje w takim systemie bez większych problemów.
Nie można jednak zakładać, że brak szkoły nie ma żadnego znaczenia dla decyzji o zamieszkaniu na wsi.
Może mieć.
A jeżeli tak, to zamknięcie placówki z powodu niżu demograficznego może w przyszłości dodatkowo osłabić atrakcyjność miejscowości dla rodzin z dziećmi.
Powstaje mechanizm, który powinien szczególnie zainteresować radnych.
Mniej dzieci prowadzi do decyzji o likwidacji szkoły. Brak szkoły może zniechęcać część młodych rodzin do osiedlania się w miejscowości. A to może oznaczać jeszcze mniej dzieci w przyszłości.
Nie twierdzimy, że taki proces na pewno wystąpi w Krzydlinie Wielkiej. Wymagałoby to badań dotyczących migracji, lokalnego rynku nieruchomości i preferencji mieszkańców.
Ale właśnie dlatego samorząd powinien zbadać to ryzyko, zanim podejmie decyzję o zamknięciu szkoły.
We Wrocławiu buduje się osiedla i zapewnia im szkoły. Dlaczego na wsi miałoby być odwrotnie?
Warto spojrzeć na sprawę z innej perspektywy.
W dużym mieście dostępność szkół, przedszkoli i komunikacji publicznej jest jednym z podstawowych elementów planowania rozwoju osiedli.
We Wrocławiu wiele rodzin wybiera miejsce zamieszkania również ze względu na możliwość posłania dziecka do szkoły w pobliżu domu.
Oczywiście nie każda rodzina ma taką możliwość. Wrocław również zmaga się z nierównomiernym rozmieszczeniem placówek, przeciążeniem niektórych szkół i koniecznością dowożenia dzieci.
Ale trudno wyobrazić sobie, aby atrakcyjność nowego osiedla oceniano bez uwzględnienia dostępu do edukacji.
Nikt rozsądny nie uznałby za idealny modelu, w którym rodziny mieszkające na Psim Polu musiałyby z założenia posyłać wszystkie dzieci do szkół na Krzykach albo Nowym Dworze, tylko dlatego, że tam istnieją wolne miejsca.
Odległość, czas przejazdu, bezpieczeństwo i organizacja życia rodzinnego mają znaczenie.
Dlaczego więc w przypadku małej miejscowości mielibyśmy przyjmować, że kilka lub kilkanaście kilometrów do szkoły to kwestia drugorzędna?
Dziecko mieszkające na wsi nie powinno mieć mniejszego prawa do dostępnej edukacji wyłącznie z powodu adresu.
Nie oznacza to obowiązku utrzymywania szkoły w każdej miejscowości bez względu na okoliczności.
Oznacza jednak, że dostępność edukacji powinna być jednym z podstawowych kryteriów oceny skutków reorganizacji.
Jeżeli miasto potrzebuje szkoły jako infrastruktury rozwoju osiedla, wieś również potrzebuje infrastruktury, która pozwala jej zachować mieszkańców i przyciągać nowe rodziny.
W przeciwnym razie samorząd może oszczędzać na placówce, jednocześnie osłabiając warunki przyszłego rozwoju miejscowości.
Wieś bez szkoły może stać się miejscowością wyłącznie do spania
Szkoła wiejska pełni często kilka funkcji jednocześnie.
Jest miejscem edukacji, integracji mieszkańców, organizowania wydarzeń, spotkań rodziców, aktywności sportowej i budowania lokalnej tożsamości.
To również przestrzeń, w której kolejne pokolenia dzieci poznają swoich rówieśników i uczą się uczestniczenia w życiu wspólnoty.
Po likwidacji szkoły część tych funkcji można przenieść do innych placówek. Nie wszystkie jednak da się równie łatwo odtworzyć.
Dzieci zaczynają spędzać coraz większą część dnia poza miejscowością. Kontakty z rówieśnikami coraz częściej zależą od możliwości transportowych rodziców.
Lokalne wydarzenia tracą naturalne miejsce organizacji.
Wieś może stopniowo tracić jeden z elementów, które sprawiają, że jest społecznością, a nie tylko zbiorem domów.
To potencjalne skutki, które należałoby ocenić w przypadku Krzydliny Wielkiej.
Czy gmina opracowała analizę wpływu likwidacji szkoły na rozwój miejscowości?
Czy zestawiła ten zamiar ze strategią rozwoju gminy?
Czy zbadała strukturę wieku mieszkańców, liczbę planowanych inwestycji mieszkaniowych i możliwy napływ nowych rodzin?
W uzasadnieniu projektu uchwały nie przedstawiono takiej kompleksowej oceny.
A przecież samorząd nie zarządza wyłącznie bieżącym rokiem budżetowym.
Odpowiada również za przyszłość swoich miejscowości.
16 dzieci z domu dziecka. Czy ktoś policzył również koszty społeczne?
W Krzydlinie Wielkiej istnieje jeszcze jeden argument przemawiający za szczególnie ostrożnym podejściem do planowanej likwidacji.
Według informacji przedstawionych podczas spotkania mieszkańców 18 listopada 2026 roku do szkoły uczęszcza 16 wychowanków Domu Dziecka „Wiosna” w Krzydlinie Małej.
W placówce uczy się też wielu uczniów wymagających dodatkowego wsparcia edukacyjnego.
Z danych przedstawionych na spotkaniu wynika, że 25 dzieci posiada opinie poradni psychologiczno-pedagogicznych, a 13 — orzeczenia.
Są to informacje wymagające potwierdzenia w dokumentacji szkoły, jednak pokazują skalę potrzeb, które muszą zostać uwzględnione podczas reorganizacji.
Dla niektórych dzieci zmiana otoczenia szkolnego może być szczególnie wymagająca.
W przypadku wychowanków pieczy zastępczej znaczenie mogą mieć stabilność relacji z nauczycielami, przewidywalność codziennych zajęć i dostęp do specjalistów.
Nie można zakładać, że przeniesienie do Lubiąża automatycznie pogorszy ich sytuację.
Ale nie można też przyjąć bez dowodów, że nic się nie zmieni.
Czy przygotowano indywidualne plany zapewnienia ciągłości pomocy?
Czy porównano dostępność psychologów, pedagogów specjalnych i zajęć terapeutycznych?
Czy przeanalizowano wpływ zmiany szkoły na dzieci, które już korzystają ze specjalistycznego wsparcia?
W projekcie uchwały nie przedstawiono szczegółowego porównania tych warunków.
Ministerstwo proponuje ratowanie małych szkół. Wołów chce swoją zamknąć
W 2026 roku weszły w życie nowe przepisy Prawa oświatowego, przygotowane z inicjatywy Ministerstwa Edukacji Narodowej kierowanego przez Barbarę Nowacką.
Ich celem jest zapewnienie samorządom większej elastyczności w organizowaniu edukacji na obszarach dotkniętych niżem demograficznym.
Ustawodawca przewidział między innymi możliwość organizowania szkół filialnych obejmujących klasy I–III lub I–IV.
Rozwiązanie to pozwala pozostawić młodsze dzieci blisko domu, a jednocześnie ograniczać część kosztów związanych z utrzymaniem pełnej ośmioletniej szkoły podstawowej.
Nowe przepisy umożliwiają również szersze wykorzystywanie infrastruktury szkolnej do innych zadań społecznych, przy zachowaniu odpowiednich warunków prowadzenia zajęć.
To nie jest powszechny zakaz likwidowania szkół.
To możliwość wyboru innych modeli organizacyjnych.
Właśnie dlatego należy zapytać władze Wołowa, czy przeanalizowały te możliwości w odniesieniu do Krzydliny Wielkiej.
Czy rozważano pozostawienie klas I–III?
Czy oceniono wariant I–IV?
Czy sprawdzono możliwość połączenia zarządzania placówkami bez całkowitego zamykania szkoły w miejscowości?
Czy sporządzono porównanie kosztów tych wariantów z kosztami pełnej likwidacji?
W otrzymanym projekcie uchwały takiego porównania nie ma.
Szkoła integracyjna zamiast likwidacji? Pomysł znany od kilkunastu lat
Podczas listopadowego spotkania z mieszkańcami dyrektorka szkoły poinformowała, że już od 2013 roku proponuje przekształcenie placówki w szkołę integracyjną.
To istotna informacja, ponieważ sugeruje, że dyskusja o innym wykorzystaniu szkolnej infrastruktury trwa od lat.
Szkoła w Krzydlinie Wielkiej jest obecnie placówką ogólnodostępną, a nie formalnie integracyjną.
Posiada jednak doświadczenie w pracy z dziećmi o specjalnych potrzebach edukacyjnych, zatrudnia specjalistów i prowadzi zajęcia wspierające rozwój uczniów.
Według dyrektorki istnieją warunki do utworzenia kilku oddziałów integracyjnych.
Czy taki wariant został kiedykolwiek poddany rzetelnej analizie?
Czy obliczono jego koszty?
Czy zbadano zapotrzebowanie na ofertę edukacyjną obejmującą także dzieci z sąsiednich miejscowości?
Czy rozważono możliwość rozwoju szkoły zamiast jej zamknięcia?
Nie przesądzamy, że szkoła integracyjna byłaby rozwiązaniem ekonomicznie korzystnym. Taki model wymaga odpowiedniej kadry, organizacji, finansowania i spełnienia określonych przepisami warunków.
Ale skoro propozycja jest zgłaszana od kilkunastu lat, rodzice mają prawo wiedzieć, jakie stanowisko zajmował wobec niej samorząd i z jakich powodów.
Lubiąż ma wolne miejsca. Ale czy to rozwiązuje wszystkie problemy?
Zgodnie z projektem uchwały w roku szkolnym 2027/2028 do Zespołu Szkół Publicznych w Lubiążu miałoby uczęszczać 267 uczniów, w tym 87 przeniesionych z Krzydliny Wielkiej.
Gmina deklaruje, że budynek może pomieścić około 450 uczniów.
Na podstawie samych tych liczb można odnieść wrażenie, że miejsca jest wystarczająco dużo.
Jednak pojemność budynku nie odpowiada automatycznie na pytania o warunki nauki i opieki.
Czy dostępne są odpowiednie sale dla wszystkich oddziałów?
Czy wystarczy miejsc w świetlicy?
Jak zostanie zorganizowane korzystanie ze stołówki?
Czy znajdzie się odpowiednia przestrzeń do prowadzenia zajęć indywidualnych i specjalistycznych?
Do tego dochodzi planowane przeniesienie przedszkola w Lubiążu do budynku szkoły.
W takiej sytuacji potrzebny jest wspólny plan organizacyjny uwzględniający oba przedsięwzięcia.
Nie chodzi o kwestionowanie możliwości szkoły w Lubiążu ani kompetencji jej nauczycieli.
Chodzi o ustalenie, czy zwiększenie liczby uczniów nie pogorszy warunków edukacji w żadnej z placówek.
Nowe przepisy wzmacniają pozycję rodziców
Rodzice z Krzydliny Wielkiej nie muszą ograniczać się do protestów i apeli o zachowanie szkoły.
Od kwietnia 2026 roku obowiązują nowe zasady dotyczące procedury likwidacji publicznych szkół.
Wprowadzono dodatkowe obowiązki informacyjne, konsultacyjne i dokumentacyjne.
Mieszkańcy mogą zgłaszać uwagi do planowanej likwidacji, a samorząd ma obowiązek odnieść się do nich w przewidzianym ustawą trybie.
Procedura obejmuje również ocenę warunków, jakie mają zostać zapewnione uczniom po przeniesieniu do nowej placówki.
W przypadku szkół prowadzonych przez samorząd wymagane jest uzyskanie pozytywnej opinii kuratora oświaty.
Co szczególnie istotne, przepisy nakazują uwzględnienie warunku niepogorszenia warunków nauki, wychowania i opieki zarówno w odniesieniu do uczniów szkoły likwidowanej, jak i szkoły przejmującej.
Dlatego rodzice mają podstawy, aby żądać szczegółowych informacji dotyczących organizacji dowozów, pomocy psychologiczno-pedagogicznej, liczby oddziałów oraz rzeczywistych warunków kształcenia w Lubiążu.
Samorząd nie ma obowiązku utrzymywania każdej szkoły niezależnie od kosztów. Ma jednak obowiązek przeprowadzenia likwidacji zgodnie z prawem i zapewnienia dzieciom wymaganych warunków edukacyjnych.
Dziesięć pytań, na które radni powinni otrzymać odpowiedzi
Przed podjęciem decyzji dotyczącej przyszłości Krzydliny Wielkiej radni powinni dysponować dokumentami pozwalającymi odpowiedzieć na następujące pytania:
1. Ile wyniosą rzeczywiste oszczędności netto po likwidacji szkoły?
Nie chodzi o dzisiejszy koszt funkcjonowania placówki, lecz o różnicę między wydatkami przed reorganizacją i po niej.
2. Na jakie cele gmina zamierza przeznaczyć uzyskane oszczędności?
Czy pozostaną one w edukacji, poprawią warunki nauki w Lubiążu, czy zostaną przeznaczone na inne zadania budżetowe?
3. Dlaczego w uzasadnieniu projektu uchwały nie przedstawiono pełnego rachunku finansowego?
Czy istnieją analizy, których nie załączono do dokumentu, i kiedy zostaną udostępnione mieszkańcom?
4. Czy zbadano wpływ likwidacji szkoły na rozwój demograficzny Krzydliny Wielkiej?
Czy gmina oceniła, jak brak szkoły może wpływać na decyzje młodych rodzin o osiedleniu się w miejscowości?
5. Czy porównano całkowitą likwidację z możliwością pozostawienia klas I–III lub I–IV?
Jakie byłyby rzeczywiste koszty funkcjonowania szkoły filialnej?
6. Co stało się z propozycją utworzenia szkoły integracyjnej?
Czy od 2013 roku sporządzono jakiekolwiek analizy, opinie lub kosztorysy dotyczące tego rozwiązania?
7. Jak zapewniona zostanie ciągłość pomocy dzieciom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi?
Jakie wsparcie otrzymają również wychowankowie domu dziecka „Wiosna”?
8. Czy szkoła w Lubiążu ma potwierdzoną dokumentami pojemność i wystarczającą infrastrukturę?
Jak pogodzi zwiększoną liczbę uczniów z planowanym przeniesieniem przedszkola do tego samego budynku?
9. Ile będą kosztowały dowozy i jak zmieni się codzienny czas pobytu dzieci poza domem?
Jak zostaną zorganizowane trasy, opieka, świetlica i zajęcia pozalekcyjne?
10. Jaka jest długofalowa wizja rozwoju Krzydliny Wielkiej po ewentualnym zamknięciu szkoły?
Jakie działania gmina zamierza podjąć, aby miejscowość pozostawała atrakcyjna dla rodzin z dziećmi?
To nie są pytania polityczne. To pytania o odpowiedzialność za finanse publiczne, edukację, rozwój miejscowości i jakość życia.
Czy gmina nie próbuje leczyć niżu demograficznego sposobem, który może go pogłębić?
To najważniejszy problem całej sprawy.
Samorząd wskazuje na malejącą liczbę dzieci jako jedną z podstawowych przyczyn planowanej likwidacji.
Ale czy zamknięcie szkoły nie ograniczy w przyszłości atrakcyjności Krzydliny Wielkiej dla młodych rodzin?
Czy rodzice rozważający przeprowadzkę do tej miejscowości nie wybiorą ostatecznie Wołowa albo innej miejscowości, w której szkoła znajduje się bliżej domu?
Czy ograniczenie lokalnej infrastruktury społecznej nie utrudni zatrzymania młodszych mieszkańców?
Nie wiemy, czy taki scenariusz się ziści.
Wiemy natomiast, że w projekcie uchwały nie przedstawiono pogłębionej analizy tego ryzyka.
A przecież polityka demograficzna nie polega wyłącznie na obserwowaniu spadającej liczby urodzeń.
Polega również na tworzeniu warunków, dzięki którym ludzie chcą zakładać rodziny, wychowywać dzieci i pozostawać w swoich miejscowościach.
Szkoła jest jednym z elementów tych warunków.
Dlatego nie wystarczy powiedzieć mieszkańcom, że dzieci jest za mało.
Trzeba również odpowiedzieć, co samorząd zamierza zrobić, aby w przyszłości było ich więcej.
Bo jeśli odpowiedzią na malejącą liczbę dzieci jest wyłącznie zamykanie szkół, można doprowadzić do sytuacji, w której brak szkół stanie się kolejnym argumentem przeciw osiedlaniu się młodych rodzin.
Radni podejmą decyzję. Ale jej skutki pozostaną z mieszkańcami na lata
Rada Miejska w Wołowie ma prawo rozstrzygać o organizacji gminnej oświaty w granicach obowiązujących przepisów.
Radni nie mogą jednak sprowadzić tej decyzji do wyboru między oszczędnością a sentymentem rodziców.
Stawką jest znacznie więcej.
To przyszłość dzieci wymagających szczególnej pomocy, organizacja życia rodzinnego, możliwości rozwoju Krzydliny Wielkiej oraz sposób gospodarowania publicznym majątkiem.
Mieszkańcy powinni otrzymać kompletną analizę finansową, warianty alternatywne i ocenę skutków społecznych.
Dopiero wtedy możliwa będzie rzeczywista debata o tym, jakie rozwiązanie najlepiej służy dzieciom i całej wspólnocie samorządowej.
Być może szczegółowy rachunek wykaże, że utrzymanie szkoły w obecnym modelu jest niemożliwe.
Być może szkoła filialna okaże się rozsądnym kompromisem.
Być może wykorzystanie placówki do edukacji integracyjnej pozwoli nadać jej nową funkcję.
Ale takich decyzji nie należy podejmować bez porównania dostępnych możliwości.
Radio DTR: nie wystarczy powiedzieć, że szkoła jest droga. Trzeba udowodnić, że jej zamknięcie będzie lepszym rozwiązaniem
Rodzice z Krzydliny Wielkiej proszą o interwencję. Ich obawy zasługują na poważne potraktowanie.
Nie chodzi wyłącznie o przywiązanie do budynku ani o zachowanie dotychczasowej organizacji nauki za wszelką cenę.
Chodzi o prawo do rzetelnej informacji oraz do udziału w dyskusji o przyszłości własnych dzieci i miejscowości.
Władze Wołowa powinny przedstawić rachunek rzeczywistych oszczędności i plan ich wykorzystania, porównać alternatywne modele funkcjonowania szkoły oraz wykazać, że planowana reorganizacja nie pogorszy wymaganych prawem warunków edukacji.
Powinny również odpowiedzieć na pytanie, którego dotąd zabrakło w uzasadnieniu projektu:
Jak Krzydlina Wielka ma się rozwijać i przyciągać młode rodziny, jeśli straci jedną z podstawowych instytucji publicznych?
Szkoła nie jest wyłącznie kosztem zapisanym w budżecie.
Jest także elementem infrastruktury społecznej, która może decydować o tym, czy miejscowość ma perspektywy rozwoju.
A jeżeli gmina chce z tego elementu zrezygnować, powinna przedstawić nie tylko wyliczenie oszczędności, lecz także wizję tego, co mieszkańcy otrzymają w zamian.
Bo samorządu nie rozlicza się wyłącznie z tego, ile pieniędzy potrafił zaoszczędzić.
Rozlicza się go również z tego, jakie warunki życia pozostawił mieszkańcom i jakie możliwości stworzył następnym pokoleniom.
Radio DTR — patrzymy władzy na dokumenty.







