Podobno samorząd działa dzięki kontroli, równowadze i wzajemnemu pilnowaniu kompetencji.

Podobno.

Bo czasem wygląda to trochę inaczej: władza wygodnie rozsiada się na latającym dywanie, nabiera wysokości, podziwia widoki, a na dole radni zadzierają głowy i zastanawiają się, czy wypada zapytać, dokąd właściwie ten dywan leci.

Reklama

Szpital? Jest gdzieś na dole.
Hotel? Też.
Miasto? Widać.
Problemy? Z tej wysokości robią się zaskakująco małe.

Najciekawsi są jednak ci, którzy zgodnie z ustrojową rolą powinni trzymać rękę na sterze kontroli. Tyle że steru nie ma, dywan leci, a część obserwatorów zachowuje się tak, jakby ich najważniejszym zadaniem było nie przeszkadzać pilotowi.

Reklama

Jedni nagrywają.
Drudzy komentują.
Trzeci głosują.

A kontrola?

Kontrola najwyraźniej została na parterze.

Oczywiście to tylko Humor Radia DTR i trochę samorządowej fantazji. Ale morał jest całkiem przyziemny: radny nie jest od podziwiania władzy. Radny jest od jej kontrolowania.

Bo kiedy wszyscy klaszczą podczas startu, ktoś powinien jeszcze sprawdzić, czy ten lot w ogóle ma plan lądowania.