Gmina Trzebnica ujawniła historię mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej we Wrocławiu. Był spadek, kredyt frankowy, ponad 440 tysięcy złotych roszczenia banku i kilkuletnie postępowania sądowe. Znamy już wycenę lokalu – 426 tysięcy złotych. Nadal nie znamy jednak pełnych kosztów, jakie poniósł samorząd. Jest też drugie pytanie: dlaczego tak obszerne wyjaśnienia dotyczące majątku publicznego mieszkańcy otrzymują za pośrednictwem Facebooka, podczas gdy nie odnaleźliśmy ich w oficjalnym Biuletynie Informacji Publicznej?
Gdy dziennikarz pyta, urząd odpowiada. Ale gdzie?
10 listopada Radio DTR opublikowało artykuł dotyczący mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej 37/33 we Wrocławiu, które Gmina Trzebnica przeznaczyła do sprzedaży.
Nie oskarżaliśmy nikogo o nielegalne nabycie nieruchomości. Nie twierdziliśmy, że zakupiono ją z pieniędzy podatników. Nie przedstawialiśmy domysłów jako ustalonych faktów.
Zadaliśmy pytania, które powinny towarzyszyć każdej decyzji o gospodarowaniu majątkiem publicznym.
Skąd gmina ma mieszkanie we Wrocławiu? Kiedy stała się jego właścicielem? Jak wykorzystywano lokal? Ile kosztowało jego utrzymanie? Dlaczego zdecydowano o sprzedaży?
Gmina opublikowała następnie obszerne oświadczenie przedstawiające historię nieruchomości. Dokument podpisany przez Krystynę Haładaj, I zastępcę burmistrza, zawiera wiele szczegółów, których wcześniej nie znaliśmy.
To ważne informacje. Problem jednak w tym, że nie odpowiadają na wszystkie pytania.
Co więcej, sposób przekazania tych wyjaśnień sam stał się kolejnym zagadnieniem wymagającym odpowiedzi.
W ramach przeprowadzonego 20 listopada sprawdzenia nie odnaleźliśmy pełnego oświadczenia w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Trzebnica ani na oficjalnej stronie internetowej urzędu. Treść dokumentu została nam udostępniona jako wpis opublikowany na Facebooku.
Nie wykluczamy, że oświadczenie znajduje się w innym, niezaindeksowanym miejscu urzędowego serwisu. Dlatego pytamy urząd o jego oficjalną lokalizację i datę publikacji.
Nie chodzi o techniczny szczegół.
Chodzi o zasadę: czy informacje dotyczące wieloletniego gospodarowania majątkiem publicznym powinny być przekazywane przede wszystkim za pośrednictwem komercyjnej platformy społecznościowej?
Facebook nie jest urzędowym archiwum
Media społecznościowe mogą być bardzo użytecznym narzędziem komunikacji samorządu z mieszkańcami. Ułatwiają szybkie przekazywanie informacji, publikowanie komunikatów i prowadzenie dyskusji.
Nie zastępują jednak Biuletynu Informacji Publicznej ani obowiązku udostępniania informacji publicznej.
Facebook jest platformą prywatnej firmy. Sposób wyświetlania treści zależy od jej mechanizmów, a dostępność, wyszukiwalność i widoczność publikacji mogą ulegać zmianom.
BIP służy innemu celowi. Jest ustawowo przewidzianym systemem udostępniania informacji publicznych, pozwalającym między innymi identyfikować dokumenty i ustalać podstawowe informacje o ich publikacji.
Oczywiście nie każde oświadczenie burmistrza musi być obowiązkowo publikowane w BIP. Nie twierdzimy zatem, że samo zamieszczenie wyjaśnień na Facebooku oznacza złamanie prawa.
Ale mamy prawo zapytać o standard postępowania administracji.
Skoro urząd przedstawia szczegółową historię odziedziczonego majątku, wieloletniego sporu sądowego, obciążeń hipotecznych i decyzji o sprzedaży, dlaczego nie udostępnia tych informacji również w trwałym, łatwym do odnalezienia miejscu w oficjalnym serwisie?
Dlaczego mieszkańcy nie mogą od razu zapoznać się z dokumentami, na których oparto przedstawione wyjaśnienia?
I dlaczego tak ważna historia finansowa gminy została przedstawiona w formie komunikatu, a nie również uporządkowanego rozliczenia?
To nie jest spór o Facebooka.
To pytanie o to, czy informowanie mieszkańców ma być elementem systemowej jawności działania urzędu, czy przede wszystkim reakcją na zainteresowanie mediów.
Gmina odziedziczyła mieszkanie. To wyjaśnienie przyjmujemy
Z oświadczenia wynika, że Gmina Trzebnica nie kupiła mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej.
Nabyła je w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłej właścicielce, ponieważ wcześniejsi potencjalni spadkobiercy odrzucili spadek.
Postanowienie Sądu Rejonowego w Trzebnicy zapadło 26 maja 2021 roku i uprawomocniło się 8 lipca tego samego roku.
Gmina wskazuje, że nie mogła odrzucić spadku, ponieważ zgodnie z Kodeksem cywilnym jest w określonych okolicznościach spadkobiercą koniecznym.
To prawda. Polskie prawo przewiduje taki mechanizm.
Nie ma więc podstaw, by samo wejście mieszkania do majątku samorządu przedstawiać jako podejrzaną transakcję.
Jednak wyjaśnienie sposobu nabycia nieruchomości stanowi dopiero początek historii.
Ponieważ gmina odziedziczyła nie tylko aktywa, lecz także zobowiązania, szczególnie ważne staje się ustalenie wartości całego spadku i kosztów związanych z jego uporządkowaniem.
A tych danych w oświadczeniu nadal brakuje.
Ponad 440 tysięcy złotych roszczenia banku. Ile faktycznie zapłaciła gmina?
Według oświadczenia odziedziczony lokal był obciążony kredytem hipotecznym we frankach szwajcarskich, zaciągniętym w 2008 roku.
Na dzień śmierci właścicielki zadłużenie z tytułu tego kredytu wraz z odsetkami miało wynosić 436 926,21 zł.
Bank następnie wystąpił przeciwko gminie z pozwem o zapłatę 440 749,08 zł wraz z odsetkami, liczonymi według stanu wskazanego w oświadczeniu.
20 kwietnia 2026 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu, w sprawie XII C 4007/24, miał ustalić nieważność umowy kredytu hipotecznego i zasądzić od gminy na rzecz banku 141 422,50 zł wraz z odsetkami.
To jedna z najważniejszych wiadomości ujawnionych przez samorząd.
Ale nie wystarczy podać kwotę zasądzoną w wyroku, aby uznać sprawę finansową za zamkniętą.
Czy wyrok jest prawomocny?
Czy gmina zapłaciła zasądzoną należność?
Jakiej wysokości odsetki naliczono?
Ile kosztowała obsługa prawna, zastępstwo procesowe oraz pozostałe czynności związane ze sporem?
Czy istnieją jeszcze inne wzajemne roszczenia stron?
Bez odpowiedzi nie można ustalić rzeczywistego ciężaru finansowego tego postępowania.
Co więcej, gmina informuje o spisie inwentarza, ale nie podaje jego pełnego wyniku.
Nie wiemy zatem, jaka była wartość stanu czynnego spadku, jakie inne składniki majątku odziedziczono oraz jaka była łączna wartość zobowiązań.
Przy dziedziczeniu z dobrodziejstwem inwentarza są to informacje zasadnicze.
Hipoteki na ponad pół miliona złotych. Co rzeczywiście wykreślono?
W oświadczeniu pojawiają się kolejne kwoty.
Gmina informuje o hipotece do wysokości 525 400 zł oraz drugiej hipotece do wysokości 27 743,05 zł.
Łącznie daje to 553 143,05 zł sum hipotecznych.
Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że suma hipoteki nie jest tym samym co rzeczywista wysokość zadłużenia. Nie wolno automatycznie traktować wskazanych zabezpieczeń jako dodatkowych długów ani dodawać ich do kwoty roszczenia bankowego.
3 listopada 2026 roku, według informacji urzędu, sąd wieczystoksięgowy wykreślił wszystkie obciążenia mieszkania i wpisał Gminę Trzebnica jako właściciela.
To istotne uporządkowanie stanu prawnego nieruchomości.
Ale pojawia się pytanie, którego urząd nie wyjaśnił.
Czy wykreślenie poszczególnych hipotek nastąpiło w związku ze spłatą wierzytelności, ich wygaśnięciem, rozstrzygnięciami sądowymi czy z innych przyczyn?
Samo wykreślenie zabezpieczenia nie pozwala ustalić, ile pieniędzy wydano.
A właśnie to powinno interesować mieszkańców.
Mieszkanie przez lata zajmował mąż zmarłej. Kto płacił rachunki?
Kolejny fragment oświadczenia dotyczy korzystania z nieruchomości.
Gmina informuje, że lokal zajmował mąż zmarłej właścicielki. Dopiero wyrok z 10 czerwca 2025 roku nakazał opróżnienie i wydanie mieszkania.
Faktyczne przekazanie nieruchomości Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej nastąpiło 30 września 2025 roku.
Jednocześnie urząd podaje, że już w 2022 roku wydano zarządzenie o przekazaniu mieszkania do zarządzania ZGM.
To różne zdarzenia prawne i faktyczne. Nie należy ich utożsamiać.
Jednak między formalnym powierzeniem zarządzania a faktycznym odzyskaniem lokalu upłynęło niemal trzy lata.
Co działo się w tym okresie?
Kto regulował opłaty na rzecz wspólnoty mieszkaniowej?
Kto pokrywał koszty utrzymania nieruchomości?
Czy powstały zaległości?
Czy gmina występowała o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z mieszkania, a jeśli tak, z jakim skutkiem?
Czy przeprowadzono rozliczenie z osobą, która zajmowała lokal?
Trzeba także ustalić, jaka była jej sytuacja prawna w kolejnych latach. Nie można automatycznie przyjmować, że przez cały ten okres zajmowała mieszkanie bezprawnie wyłącznie dlatego, że później zapadł wyrok nakazujący jego wydanie.
To są pytania o fakty i dokumenty, a nie o ocenę życia prywatnego dawnych mieszkańców.
Sprzedaż przed wyceną? Chronologia wymaga wyjaśnienia
W tej sprawie uwagę zwraca jeszcze jeden szczegół.
15 października 2026 roku wydano zarządzenie nr OR.0050.129.2026 dotyczące sprzedaży mieszkania.
Pięć dni później, 20 października, sporządzono operat szacunkowy, określający wartość nieruchomości na 426 tysięcy złotych.
Dopiero 3 listopada, zgodnie z oświadczeniem, zakończono opisane czynności wieczystoksięgowe.
Czyli decyzja o przeznaczeniu lokalu do sprzedaży została wydana przed wskazaną datą operatu i przed wykreśleniem wszystkich obciążeń.
Nie oznacza to automatycznie naruszenia prawa.
Gmina mogła wcześniej podjąć decyzję o zamiarze sprzedaży, a następnie przeprowadzać kolejne czynności potrzebne do przygotowania przetargu.
Nie zmienia to jednak potrzeby wyjaśnienia podstaw tej decyzji.
Czy istniała wcześniejsza wycena?
Kiedy ustalono cenę wywoławczą?
Czy przed podjęciem decyzji sporządzono analizę kosztów dalszego utrzymywania mieszkania?
Czy porównano korzyści ze sprzedaży z innymi możliwościami gospodarowania nieruchomością?
Oświadczenie stwierdza, że decyzja o sprzedaży była podyktowana interesem mieszkańców.
Ale nie przedstawia rachunku ekonomicznego, który pozwoliłby tę ocenę zweryfikować.
426 tysięcy wartości. A ile zostanie w kasie gminy?
Wartość rynkowa mieszkania według operatu wynosi 426 tysięcy złotych.
Przy powierzchni 35,81 metra kwadratowego oznacza to około 11 896 zł za metr kwadratowy.
To jednak wycena, a nie cena faktycznej sprzedaży.
Nie wiemy, jaką kwotę ostatecznie przyniesie przetarg ani jakie będą wszystkie koszty związane ze zbyciem nieruchomości.
Nie znamy również pełnego rozliczenia okresu, w którym mieszkanie należało do majątku gminy.
Dlatego nie możemy dzisiaj określić, czy gmina osiągnie dodatni wynik finansowy z całej sprawy i jaka będzie jego wysokość.
Nie można też uczciwie stwierdzić, że odziedziczone mieszkanie przyniosło samorządowi stratę.
Do obu wniosków potrzebne są dokumenty.
I właśnie tego oczekujemy od urzędu: nie zapewnień, lecz zestawienia przychodów, wydatków, aktywów i zobowiązań.
A co z polityką mieszkaniową Trzebnicy?
W pierwszym artykule zwróciliśmy uwagę na wieloletni program gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Trzebnica na lata 2026–2030.
Z dokumentu wynika, że prognozowana liczba lokali ma zmniejszyć się z 225 w 2026 roku do 209 w 2030 roku.
To 16 mieszkań mniej w prognozie.
Nie oznacza to, że wszystkie zostaną sprzedane. Zmniejszenie zasobu może mieć różne przyczyny.
Nie wiemy też, czy wrocławski lokal został w tym programie ujęty.
Warto jednak postawić pytanie o logikę gospodarowania mieszkaniami.
Jeżeli gmina odziedziczyła nieruchomość poza swoim obszarem, być może jej sprzedaż jest rozwiązaniem najbardziej racjonalnym.
Ale czy rozważono przeznaczenie uzyskanych środków na poprawę gminnego zasobu mieszkaniowego?
Czy pieniądze mają wesprzeć remonty lokali komunalnych, tworzenie nowych mieszkań lub inne zadania publiczne?
Czy może zostaną wykorzystane na zupełnie inne cele?
Tego również nie wyjaśniono.
A przecież ocena gospodarności nie kończy się na ustaleniu, za ile sprzedano nieruchomość. Obejmuje także sposób wykorzystania uzyskanych środków.
Oświadczenie polemizuje z pytaniami, których nie zadawaliśmy
W dokumencie podpisanym przez zastępczynię burmistrza pojawia się sugestia, że wcześniejsze publikacje pomijały okoliczności nabycia mieszkania, a także sformułowanie o „spiskowej opowieści” i „tajemniczym mieszkaniu”.
Nie przesądzamy, do których konkretnie materiałów medialnych odnoszą się te słowa.
Jednak w przypadku Radia DTR sytuacja jest jasna.
Nasz artykuł z 10 listopada nie przedstawiał tezy o spisku.
Wskazywał, że z opublikowanego zarządzenia nie można ustalić historii nieruchomości. Wprost dopuszczaliśmy możliwość dziedziczenia jako jednego ze sposobów nabycia.
Nie możemy zatem przyjąć, że późniejsze wyjaśnienie przez urząd okoliczności spadkowych obala jakiekolwiek nasze ustalenie.
Przeciwnie: dostarcza informacji, których domagaliśmy się w interesie czytelników.
Jeżeli urząd uważa, że Radio DTR podało nieprawdziwe informacje, powinien wskazać konkretne zdania i przedstawić dokumenty dowodzące ich niezgodności z faktami.
Jeżeli natomiast publikacja doprowadziła do ujawnienia dodatkowych informacji, jest to normalny i potrzebny rezultat dziennikarskiej kontroli działań publicznych.
Dwadzieścia pytań, na które mieszkańcy powinni otrzymać odpowiedź
Po zapoznaniu się z oświadczeniem Gminy Trzebnica Radio DTR formułuje kolejne pytania.
O dziedziczenie i zobowiązania
- Kiedy zmarła poprzednia właścicielka mieszkania i jaka była data otwarcia spadku?
- Jaka była wartość stanu czynnego spadku ustalona w spisie inwentarza?
- Jakie aktywa i zobowiązania, poza mieszkaniem i opisanym kredytem, obejmował spadek?
- Czy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 20 kwietnia 2026 roku w sprawie XII C 4007/24 jest prawomocny?
- Jaką kwotę gmina faktycznie zapłaciła bankowi, wraz z odsetkami i kosztami postępowania?
O zarządzanie lokalem
- Ile wyniosły wszystkie koszty związane z mieszkaniem, poniesione przez gminę i ZGM od nabycia spadku do 20 listopada 2026 roku?
- Kto pokrywał opłaty za lokal w okresie jego zajmowania przez męża zmarłej właścicielki?
- Czy gmina dochodziła należności za korzystanie z mieszkania, a jeżeli tak, jakie kwoty uzyskała?
- Jakie czynności zarządcze wykonywał ZGM od wydania zarządzenia w 2022 roku do faktycznego przejęcia lokalu w 2025 roku?
- Czy w związku z nieruchomością powstały zaległości wobec wspólnoty mieszkaniowej lub innych podmiotów?
O sprzedaż i wynik finansowy
- Jakie były prawne i finansowe podstawy wydania zarządzenia o sprzedaży 15 października 2026 roku, przed datą wskazanego operatu szacunkowego?
- Czy przed 20 października 2026 roku sporządzono inną wycenę mieszkania?
- Jaką cenę wywoławczą ustalono i kiedy zostanie lub został ogłoszony przetarg?
- Jakie konkretne czynności doprowadziły do wykreślenia poszczególnych hipotek i czy wiązały się z wydatkami gminy?
- Czy urząd sporządził bilans całej sprawy, obejmujący wartość odziedziczonego majątku, poniesione koszty, uzyskane przychody i pozostałe zobowiązania?
O jawność i odpowiedzialność urzędu
- Czy pełne oświadczenie dotyczące mieszkania zostało opublikowane w BIP lub na oficjalnej stronie gminy? Jeżeli tak, gdzie i kiedy?
- Dlaczego nie udostępniono mieszkańcom wraz z oświadczeniem dokumentów źródłowych w zakresie dopuszczalnym przez prawo?
- Czy oświadczenie podpisane przez I zastępcę burmistrza zostało wydane formalnie w imieniu burmistrza?
- Czy mieszkanie we Wrocławiu było uwzględnione w gminnych dokumentach dotyczących zasobu mieszkaniowego i gospodarki nieruchomościami?
- Na jakie zadania gmina zamierza przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania?
Na te pytania oczekujemy odpowiedzi opartych na dokumentach, z poszanowaniem ustawowych ograniczeń jawności oraz prywatności osób uczestniczących w postępowaniach.
Urząd powinien informować, nie tylko odpowiadać na krytykę
Sprawa mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej nie jest dowodem na niegospodarność samorządu.
Nie mamy dziś dokumentów pozwalających sformułować taki wniosek.
Ale jest przykładem sytuacji, w której mieszkańcy dowiadują się o istotnych szczegółach historii majątku gminy dopiero po zainteresowaniu sprawą przez media.
Warto postawić pytanie szersze niż sama sprzedaż nieruchomości.
Dlaczego dostęp do pełniejszej wiedzy o publicznym majątku ma zależeć od tego, czy dziennikarz zainteresuje się konkretnym zarządzeniem?
Administracja publiczna powinna nie tylko działać zgodnie z prawem, lecz także organizować dostęp do informacji w sposób pozwalający mieszkańcom kontrolować jej decyzje.
Dostęp do dokumentów nie powinien wymagać śledzenia wpisów na Facebooku ani samodzielnego rekonstruowania wieloletniej historii z rozproszonych komunikatów.
Przejrzystość to nie liczba opublikowanych postów. To możliwość ustalenia, co urząd zrobił, na jakiej podstawie, za jakie pieniądze i z jakim skutkiem.
Gmina przedstawiła argumenty przemawiające za sprzedażą mieszkania. Nie przedstawiono jednak pełnego rachunku pozwalającego ocenić ostateczny rezultat finansowy tej decyzji.
Dlatego sprawa pozostaje otwarta.
Mieszkańcy nie potrzebują zapewnień. Potrzebują rachunku
W oświadczeniu czytamy, że przeznaczenie mieszkania do sprzedaży jest elementem odpowiedzialnego gospodarowania majątkiem publicznym.
Być może rzeczywiście tak jest.
Być może postępowanie z odziedziczonym lokalem, zakończenie sporu frankowego i przygotowanie sprzedaży pozwoliły gminie ochronić znaczne środki.
Takiej możliwości nie należy pomijać.
Ale równie ważne jest ustalenie, ile kosztowały prowadzone działania i jakie zobowiązania pozostały do rozliczenia.
Odpowiedzialne gospodarowanie nie powinno być wyłącznie deklaracją urzędu. Powinno znajdować potwierdzenie w dokumentach i liczbach.
W przypadku mieszkania wartego według operatu 426 tysięcy złotych nie jest to wygórowane oczekiwanie.
Jest to elementarny warunek społecznej kontroli majątku samorządowego.
Bo urząd nie zarządza własnym majątkiem. Zarządza majątkiem wspólnoty. A wspólnota ma prawo zobaczyć nie tylko historię decyzji, lecz także rachunek za jej skutki.
Radio DTR będzie kontynuować wyjaśnianie sprawy mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej we Wrocławiu. Przedstawione pytania stanowią podstawę dalszych wystąpień o informacje publiczne. Redakcja pozostaje otwarta na udokumentowane wyjaśnienia Gminy Trzebnica i opublikuje istotne odpowiedzi uzyskane od urzędu.
Rafał Chwaliński
Radio DTR | Dziennikarstwo interwencyjne







