Lokal przy ulicy Skwierzyńskiej, o powierzchni niespełna 36 metrów kwadratowych, został przeznaczony do sprzedaży. Decyzja zapadła w październiku 2026 roku. Problem w tym, że opublikowane zarządzenie nie wyjaśnia, w jaki sposób Gmina Trzebnica weszła w posiadanie nieruchomości położonej w stolicy Dolnego Śląska. Nie znamy ceny jej nabycia, dotychczasowego przeznaczenia ani kosztów utrzymania. To pytania, na które mieszkańcy mają prawo otrzymać odpowiedź.
RADIO DTR | SAMORZĄD | DZIENNIKARSTWO INTERWENCYJNE
Mieszkanie we Wrocławiu, decyzja w Trzebnicy
15 października 2026 roku wydano zarządzenie nr OR.0050.129.2026 w sprawie zbycia lokalu mieszkalnego położonego we Wrocławiu. Dokument opublikowano cztery dni później w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Trzebnica.
Zarządzenie przewiduje sprzedaż nieruchomości w formie przetargu ustnego nieograniczonego. W metryce dokumentu jako osobę, która go wytworzyła, wskazano zastępczynię burmistrza Krystynę Haładaj.
To oficjalna decyzja administracyjna, a nie informacja oparta na pogłoskach czy anonimowych doniesieniach.
Przedmiotem sprzedaży jest mieszkanie przy ulicy Skwierzyńskiej 37/33 we Wrocławiu, o powierzchni użytkowej 35,81 m², wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej.
Niewielki lokal, ale sprawa znacznie wykracza poza jego metraż.
Bo zanim zapytamy, za ile gmina zamierza go sprzedać, należałoby odpowiedzieć na pytanie znacznie bardziej podstawowe: dlaczego samorząd Trzebnicy dysponuje mieszkaniem we Wrocławiu?
Kiedy gmina stała się właścicielem?
To najważniejsza niewiadoma w całej sprawie.
Zarządzenie o sprzedaży nie przedstawia historii nabycia nieruchomości. Nie wskazuje, kiedy lokal trafił do majątku gminy, od kogo został nabyty ani jaka była podstawa prawna przejęcia własności.
Możliwych scenariuszy jest kilka.
Gmina mogła kupić mieszkanie na rynku nieruchomości. Mogła otrzymać je w darowiźnie, odziedziczyć albo nabyć na podstawie innego zdarzenia prawnego.
Każdy z tych wariantów oznacza zupełnie inną historię gospodarowania majątkiem publicznym.
Jeżeli był to zakup, podstawowe znaczenie mają cena, źródło finansowania i cel transakcji.
Jeżeli nieruchomość została odziedziczona lub przekazana gminie, należy ustalić okoliczności jej nabycia, ewentualne zobowiązania oraz sposób późniejszego wykorzystania.
Nie ma obecnie podstaw, aby twierdzić, że mieszkanie zostało kupione za pieniądze podatników. Nie ma również podstaw, aby taką możliwość wykluczyć.
Dokument sprzedaży potwierdza zamiar zbycia nieruchomości, ale nie wyjaśnia jej pochodzenia.
I właśnie ten brak informacji powinien stać się przedmiotem publicznej kontroli.
Po co samorządowi mieszkanie poza granicami gminy?
Gmina może posiadać nieruchomości położone poza swoim obszarem administracyjnym. Sam ten fakt nie stanowi naruszenia prawa.
Jednak gospodarowanie mieniem komunalnym powinno mieć racjonalne uzasadnienie, pozostawać w związku z zadaniami samorządu i uwzględniać interes wspólnoty mieszkańców.
W przypadku mieszkania we Wrocławiu pojawia się kilka istotnych pytań.
Czy lokal służył realizacji jakiegoś zadania publicznego? Czy był wynajmowany? Czy pozostawał niezamieszkany? Czy wykorzystywano go jako mieszkanie służbowe albo w innym celu związanym z działalnością gminy?
Nie znamy odpowiedzi.
Nie wiemy również, czy nieruchomość przynosiła dochody, czy generowała wyłącznie koszty.
W przypadku każdego mieszkania właściciel może ponosić wydatki związane z zarządzaniem budynkiem, funduszem remontowym, podatkami, ubezpieczeniem i utrzymaniem lokalu.
Jeżeli gmina ponosiła takie koszty, powinny być możliwe do ustalenia na podstawie jej dokumentacji finansowej.
Nie chodzi więc wyłącznie o wartość mieszkania.
Chodzi o pełny bilans wieloletniego gospodarowania nieruchomością.
Trzebnica planuje ograniczenie zasobu mieszkań komunalnych
Sprawa nabiera dodatkowego znaczenia w świetle polityki mieszkaniowej samorządu.
31 marca 2026 roku Rada Miejska w Trzebnicy przyjęła uchwałę nr XXII/209/26 dotyczącą wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy na lata 2026–2030.
Z przedstawionych w programie prognoz wynika, że liczba mieszkań w zasobie komunalnym ma stopniowo maleć.
W 2026 roku przewidziano 225 lokali, a w 2030 roku 209.
Oznacza to planowane zmniejszenie zasobu o 16 mieszkań, czyli około 7,1 procent.
Są to prognozy, a nie potwierdzona liczba mieszkań sprzedanych lub zlikwidowanych. Zmiana wielkości zasobu może wynikać z różnych zdarzeń, w tym sprzedaży, zmian kwalifikacji lokali lub innych decyzji majątkowych.
Nie ustalono również, czy wrocławskie mieszkanie zostało uwzględnione w tych danych.
Niemniej zestawienie obu dokumentów prowadzi do ważnego pytania: jaką strategię gospodarowania mieszkaniami realizuje Gmina Trzebnica i czy sprzedaż lokalu we Wrocławiu jest elementem tej strategii?
Jeżeli samorząd ogranicza zasób mieszkaniowy, mieszkańcy powinni wiedzieć, jakie są przyczyny tego procesu i jakie skutki może on mieć dla osób oczekujących na pomoc mieszkaniową.
Sprzedaż nie oznacza jeszcze wpływu pieniędzy do budżetu
Październikowe zarządzenie przewiduje sprzedaż w trybie przetargowym.
Nie jest jednak dowodem, że transakcja została już przeprowadzona.
Do tego potrzebne byłyby kolejne dokumenty: wykaz nieruchomości przeznaczonej do zbycia, ogłoszenie przetargu, informacja o jego wyniku, a ostatecznie dokument potwierdzający przeniesienie własności.
Nie znamy też ceny wywoławczej.
To szczególnie istotne, ponieważ wartość nieruchomości powinna zostać określona zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami.
Dopiero znajomość wyceny oraz ceny uzyskanej w przetargu pozwoliłaby ocenić finansowy rezultat sprzedaży.
Ale nawet wysoka cena sprzedaży nie przesądza, czy wcześniejsze gospodarowanie mieszkaniem było korzystne dla gminy.
Jeżeli nieruchomość została kupiona, trzeba porównać jej cenę nabycia z późniejszymi nakładami, uzyskanymi przychodami i ceną sprzedaży.
Jeżeli została nabyta nieodpłatnie, rachunek będzie wyglądał inaczej.
Bez tych danych każda próba przedstawienia zysku lub straty byłaby przedwczesna.
Kto zdecydował i na jakiej podstawie?
Kolejnym zagadnieniem jest procedura podejmowania decyzji dotyczących nieruchomości.
Ustawa o samorządzie gminnym określa kompetencje rady gminy i organu wykonawczego w sprawach majątkowych. Z kolei ustawa o gospodarce nieruchomościami reguluje zasady zbywania nieruchomości publicznych.
Nie każda sprzedaż wymaga odrębnej uchwały rady miejskiej. Znaczenie mają przyjęte przez radę zasady gospodarowania nieruchomościami oraz zakres uprawnień organu wykonawczego.
Dlatego należy ustalić, na jakiej podstawie podjęto decyzję o sprzedaży mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej.
Warto również sprawdzić, czy wcześniej podejmowano uchwały lub zarządzenia dotyczące jego nabycia, użytkowania albo przeznaczenia.
Szczególnie ważna byłaby analiza dokumentacji z okresu, w którym nieruchomość weszła do majątku gminy.
Nie można wykluczyć, że historia lokalu sięga wielu lat wstecz, a nawet poprzednich kadencji samorządu.
To kolejny powód, aby nie sprowadzać sprawy wyłącznie do decyzji z października 2026 roku.
Czy ktoś korzystał z mieszkania?
W debacie o majątku publicznym znaczenie ma nie tylko własność nieruchomości, lecz także sposób jej wykorzystania.
Jeżeli lokal był wynajmowany, należy ustalić zasady najmu, okres obowiązywania umów oraz wysokość przychodów.
Jeżeli pozostawał pusty, warto poznać przyczyny i czas, przez jaki nie był użytkowany.
Jeżeli pełnił funkcję służbową, należy wyjaśnić podstawę takiego przeznaczenia oraz zasady przydzielania lokalu.
Nie oznacza to potrzeby publikowania danych osobowych ewentualnych najemców czy mieszkańców.
Przedmiotem kontroli dziennikarskiej powinny być decyzje podejmowane przez instytucję publiczną, ich podstawy prawne i konsekwencje finansowe, a nie prywatne życie osób, które mogły zgodnie z prawem korzystać z nieruchomości.
Jedno mieszkanie, ale szerszy problem
Samorząd gospodaruje majątkiem należącym do wspólnoty mieszkańców.
Każda nieruchomość ma określoną wartość ekonomiczną. Może służyć realizacji zadań publicznych, przynosić przychody albo stanowić majątek przeznaczony do sprzedaży.
Dlatego mieszkańcy mają prawo oczekiwać, że decyzje dotyczące takiego mienia będą odpowiednio udokumentowane i możliwe do zweryfikowania.
W przypadku wrocławskiego mieszkania podstawowy dokument został opublikowany. To istotne, ponieważ umożliwia rozpoczęcie kontroli społecznej.
Jednak zarządzenie o sprzedaży przedstawia jedynie końcowy fragment historii nieruchomości.
Nie wyjaśnia jej początku ani tego, co działo się pomiędzy nabyciem a decyzją o zbyciu.
A przecież właśnie w tym okresie mogły powstawać koszty, przychody i zobowiązania mające znaczenie dla oceny gospodarności.
Dziesięć pytań, na które mieszkańcy powinni poznać odpowiedzi
Radio DTR wskazuje najważniejsze kwestie wymagające wyjaśnienia przez Urząd Miejski w Trzebnicy.
Kiedy Gmina Trzebnica stała się właścicielem mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej 37/33 we Wrocławiu?
Na jakiej podstawie prawnej nieruchomość została nabyta?
Jeżeli lokal zakupiono, jaka była cena i źródło finansowania?
Jaki był pierwotny cel nabycia lub przyjęcia nieruchomości?
W jaki sposób mieszkanie wykorzystywano od momentu nabycia?
Jakie były łączne koszty utrzymania, remontów i zarządzania lokalem?
Czy nieruchomość przynosiła przychody, a jeżeli tak, w jakiej wysokości?
Jaka jest aktualna wartość lokalu według operatu szacunkowego i jaka została ustalona cena wywoławcza?
Czy przetarg został już ogłoszony lub przeprowadzony, a jeżeli tak, jaki jest jego wynik?
Czy mieszkanie zostało uwzględnione w wieloletnim programie gospodarowania zasobem mieszkaniowym gminy na lata 2026–2030?
Odpowiedzi na te pytania pozwolą odtworzyć historię nieruchomości i ustalić, czy sposób zarządzania nią był uzasadniony z punktu widzenia interesu publicznego.
Jawność nie powinna kończyć się na publikacji zarządzenia
Ujawnienie decyzji o sprzedaży to ważny element przejrzystości działania samorządu.
Jednak pełna jawność gospodarowania mieniem publicznym wymaga możliwości prześledzenia całego procesu: od nabycia, przez użytkowanie, aż po zbycie.
Mieszkańcy nie powinni być zmuszeni do rekonstruowania tej historii na podstawie przypadkowo odnalezionych dokumentów.
Informacje o majątku gminnym, poniesionych wydatkach i uzyskanych przychodach mają znaczenie publiczne.
Nie oznacza to, że wszystkie dokumenty muszą być automatycznie publikowane w internecie. Oznacza natomiast, że dostęp do informacji o gospodarowaniu majątkiem publicznym powinien być realizowany zgodnie z przepisami, z uwzględnieniem ustawowych ograniczeń, w tym ochrony prywatności.
W przypadku mieszkania przy ulicy Skwierzyńskiej szczególnie uzasadnione jest udostępnienie dokumentów pozwalających ustalić jego historię własności oraz ekonomiczny bilans użytkowania.
Nie oskarżenie, lecz obowiązek wyjaśnienia
Na obecnym etapie nie ma podstaw do stwierdzenia, że Gmina Trzebnica dopuściła się nieprawidłowości przy nabyciu, użytkowaniu lub sprzedaży mieszkania.
Nie ma również dowodów, że nieruchomość była wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem.
Istnieje natomiast udokumentowana decyzja o sprzedaży lokalu znajdującego się poza granicami gminy oraz szereg niewyjaśnionych okoliczności dotyczących jego historii.
To wystarczający powód do zadawania pytań.
Kontrola społeczna nie polega przecież na formułowaniu oskarżeń przed poznaniem dokumentów. Polega na sprawdzaniu, czy decyzje dotyczące publicznego majątku były podejmowane zgodnie z prawem, w sposób przejrzysty i z uwzględnieniem interesu mieszkańców.
Mieszkanie ma 35,81 metra kwadratowego. Ale odpowiedzialność za gospodarowanie nim nie kończy się na tych 35,81 metra.
Gmina Trzebnica zamierza sprzedać lokal we Wrocławiu. Teraz warto wyjaśnić, dlaczego w ogóle stał się jej własnością, do czego służył i jaki rachunek pozostawi po sobie ta nieruchomość.
Bo majątek samorządu nie jest prywatnym majątkiem urzędu ani osób sprawujących władzę.
Należy do wspólnoty mieszkańców.
A wspólnota ma prawo wiedzieć, jak nim zarządzano.







