W 2025 roku Gmina Oborniki Śląskie kilkukrotnie informowała o działaniach pod wspólną nazwą „Mobilny Urząd na targowisku”. W oficjalnych komunikatach mowa była o rozmowach z mieszkańcami, informowaniu o programach gminnych, bezpieczeństwie, komunikacji publicznej czy ekologii. Brzmiało to jak administracja wychodząca do ludzi. Tyle że diabeł – jak zwykle – tkwi w szczegółach.
600 metrów, które mówią więcej niż ulotki
Targowisko „Mój Rynek”, na którym odbywały się wszystkie opisane akcje, znajduje się około 600 metrów od Urzędu Miejskiego. To dystans, który trudno uznać za realne „wyjście urzędu w teren”. W praktyce oznacza to, że „mobilność” tej inicjatywy ograniczała się do symbolicznego przestawienia stołu informacyjnego o kilka przecznic dalej.
Co istotne – żadna inna miejscowość w gminie nie doczekała się podobnej wizyty „mobilnego urzędu”. Ani Pęgów, ani Lubnów, ani Kotowice, ani Golędzinów. Tam urząd już „mobilny” nie był. Trudno więc oprzeć się wrażeniu, że nie była to strategia równego dostępu do administracji, lecz wygodna forma obecności tam, gdzie i tak codziennie przewijają się mieszkańcy.
Biuro to załatwianie spraw, nie rozdawanie narracji
Słowo „biuro” zobowiązuje. Biuro to miejsce, gdzie:
– składa się wnioski,
– podejmuje decyzje,
– rozwiązuje konkretne problemy,
– bierze odpowiedzialność.
Tymczasem „mobilny urząd” na targowisku nie załatwiał spraw, nie prowadził formalnych czynności administracyjnych i nie rozwiązywał indywidualnych problemów mieszkańców. Był raczej punktem informacyjnym – pokazującym, co można by załatwić, ale już nie gdzie i jak faktycznie to zrobić.
To zasadnicza różnica. Informowanie to nie to samo, co działanie. A nazywanie punktu promocyjnego „biurem” tworzy złudzenie sprawczości, której w rzeczywistości tam nie było.
PR zamiast realnego wsparcia
Nie sposób pominąć kontekstu politycznego. Hubert Ozimina, jako zastępca burmistrza, naturalnie buduje swoją rozpoznawalność. W samorządzie to proces oczywisty. Problem zaczyna się wtedy, gdy działania promocyjne urzędu zaczynają przypominać element długofalowego budowania wizerunku „dobrego gospodarza” pod przyszłą kampanię.
Targowisko, na którym „zawsze są ludzie”, to wygodna scena. Zdjęcia są, rozmowy są, komunikat gotowy. Tyle że targ nie jest centrum społecznej integracji, lecz miejscem szybkich, transakcyjnych spotkań. To archaiczny kanał marketingowy, który daje efekt wizualny, ale niewielką skuteczność w realnym rozwiązywaniu problemów mieszkańców.
Ulotki to nie polityka publiczna
Materiały rozdawane podczas tych spotkań – ulotki, broszury, informacje – nie są działaniem burmistrza ani wiceburmistrza, lecz standardową pracą działu promocji gminy. Tak samo jak:
– gminna gazetka,
– komunikaty prasowe,
– posty w mediach społecznościowych.
Przypisywanie tym czynnościom rangi „mobilnego urzędu” jest zabiegiem narracyjnym, nie administracyjnym. To opakowanie marketingowe, a nie nowa jakość w relacjach urząd–mieszkaniec.
Nazwa, która wprowadza w błąd
Najbardziej problematyczna pozostaje sama nazwa: „Mobilny Urząd”. Bo mobilność zakłada ruch, dostępność i docieranie tam, gdzie urząd normalnie nie dociera. W 2025 roku:
– urząd nie pojechał do wsi,
– nie uruchomił dyżurów wyjazdowych,
– nie stworzył realnej alternatywy dla wizyty w ratuszu.
Zamiast tego powstało wrażenie aktywności, które dobrze wygląda na zdjęciach, ale niewiele zmienia w praktyce. To forma budowania złudzenia – że „coś się robi”, choć w istocie robi się to samo, tylko w innym miejscu.
Pytanie otwarte na koniec
Czy mieszkańcy potrzebują kolejnych ulotek, czy raczej realnego dostępu do decyzyjnych urzędników tam, gdzie mieszkają?
Czy „mobilny urząd” ma być narzędziem administracji, czy elementem wizerunkowej strategii przed kolejną kadencją?
Na te pytania 2025 rok odpowiedział raczej obrazem niż treścią.
I to właśnie ten obraz warto dziś uczciwie ocenić.
📲 Znajdziesz nas także w Google News – kliknij i obserwuj Radio DTR, aby otrzymywać nasze najnowsze informacje prosto w aplikacji!
