Wrocław i Polskie Linie Kolejowe podpisały 9 listopada porozumienie dotyczące zastąpienia przejazdu na alei Poprzecznej wiaduktem drogowym. To ważny krok dla północnych osiedli, ale do otwarcia przeprawy pozostają projektowanie, decyzje administracyjne i budowa. W komunikatach inwestorów różnią się terminy zakończenia, a w miejskim materiale pojawiają się dwie kwoty kosztów.
Przez przejazd na linii kolejowej nr 143 przejeżdża, według PLK, ponad 150 pociągów dziennie. Każde zamknięcie rogatek zatrzymuje ruch drogowy. Planowane rozdzielenie obu strumieni ma usunąć tę zależność: samochody pojadą nad torami, pociągi pozostaną na dole.
Najbardziej uchwytna korzyść to likwidacja miejsca, w którym droga przecina czynną linię kolejową na jednym poziomie. Dla kierowców oznacza to przejazd niezależny od opuszczania szlabanów, dla pieszych i rowerzystów — możliwość przekroczenia torów nową trasą.
Podpisano porozumienie między inwestorami. Nie jest ono umową z wykonawcą ani rozpoczęciem robót.
Około 150 metrów wiaduktu i przebudowa otoczenia
Według przekazanego komunikatu miejskiego obiekt będzie miał około 150 metrów długości. Powstanie nieco na wschód od obecnego przejazdu, ponieważ w jego dotychczasowym położeniu brakuje miejsca na planowaną konstrukcję.
Zakres przedsięwzięcia obejmuje także nowe odcinki dróg łączące aleję Poprzeczną z aleją Brücknera, przebudowę okolicznych skrzyżowań oraz dojazdów do terenów i obiektów handlowych. Zapowiedziano chodniki, drogi rowerowe, oświetlenie i zieleń, a także przebudowę sieci wodociągowych, kanalizacyjnych oraz energetycznych.
PLK wskazują dodatkowo dojścia do stacji Wrocław Sołtysowice. To istotny element: inwestycję warto oceniać również przez wygodę dotarcia na pociąg.
Na etapie projektu znaczenie będą miały szczegóły — długość i nachylenie dojść, ciągłość tras rowerowych, dostępność dla osób z ograniczoną mobilnością oraz sposób przekraczania nowych skrzyżowań. Sam zapis o chodniku nie odpowiada jeszcze na pytanie, czy codzienna droga będzie wygodna.
Blisko 100 mln zł. Skąd zatem 81 mln?
Główny szacunek przedstawiony przez miasto to prawie 100 mln zł. Ponad 76 mln zł ma pokryć Wrocław, a około 23,2 mln zł ma pochodzić z budżetu państwa w ramach programu PLK.
Taki rząd wielkości potwierdza miejski portal, który podaje wartość zadania na poziomie 99,4 mln zł. PLK w swoim komunikacie zaokrąglają dofinansowanie do 23 mln zł brutto.
W przekazanym materiale miejskim znalazła się jednak również wypowiedź o koszcie „prawie 81 mln zł”. Nie wyjaśniono, czy chodzi o kwotę netto, część zakresu, czy wcześniejszy szacunek. Bez dodatkowego potwierdzenia nie można wybierać jednego z tych wyjaśnień.
Na dziś jako szacunkową wartość całego przedsięwzięcia należy przyjmować blisko 100 mln zł. Kwota 81 mln zł wymaga doprecyzowania. Ostateczną cenę zamówienia pokaże dopiero rozstrzygnięcie przetargu i zawarta umowa.
Podział odpowiedzialności obejmuje również zakres prac. Według PLK kolej sfinansuje część konstrukcji nad torami i likwidację obecnego przejazdu, a miasto pozostałą część inwestycji.
Rok 2030, ale który termin?
Wrocławskie Inwestycje mają przygotowaną koncepcję i zapowiadają ogłoszenie przetargu w najbliższych tygodniach. Zadanie będzie realizowane w formule „zaprojektuj i wybuduj”: jeden wykonawca ma odpowiadać za dokumentację oraz roboty.
Miejski harmonogram przewiduje zakończenie projektowania do końca 2028 r. i całej inwestycji do końca 2030 r. Tymczasem komunikat PLK z 9 listopada wskazuje zakończenie budowy do czerwca 2030 r.
To rozbieżność między opublikowanymi zapowiedziami. Nie ma podstaw, by samodzielnie uznać, że jedna data dotyczy robót, a druga odbiorów. Inwestorzy powinni przedstawić wspólny harmonogram; dla mieszkańców najważniejszy będzie termin udostępnienia przejazdu.
Do wyjaśnienia pozostaje też organizacja ruchu podczas budowy: objazdy, utrzymanie dojść do stacji, dojazdy do posesji i sklepów oraz ewentualne zmiany komunikacji autobusowej. Przekazany komunikat nie przedstawia tych rozwiązań.
Wiadukt usunie rogatki. Odciążenie osiedli wymaga większego planu
Władze Wrocławia wiążą inwestycję z przebudową układu komunikacyjnego północnej części miasta. Kluczowym przedsięwzięciem ma być Aleja Północna, łącząca okolice ulicy Poświęckiej z ulicą Krzywoustego. Według najnowszego przekazanego komunikatu jej projekt ma być gotowy w drugiej połowie 2027 r.
Warto odróżnić oba zadania. Wiadukt na Poprzecznej likwiduje konkretny punkt zatrzymywania ruchu. Aleja Północna ma stworzyć szerszą alternatywę dla przejazdów ulicami osiedlowymi. Termin przygotowania jej dokumentacji nie jest terminem otwarcia drogi.
Z analitycznego punktu widzenia usunięcie rogatek nie przesądza o zniknięciu zatorów na sąsiednich skrzyżowaniach. W przekazanych materiałach nie przedstawiono prognoz, które pokazywałyby, o ile skrócą się podróże i jak zmieni się ruch na poszczególnych ulicach.
Dlatego obietnicę mniejszej liczby samochodów na Sołtysowicach, Poświętnem czy Polanowicach należy traktować jako cel całego programu. Skala efektu będzie zależeć od realizacji kolejnych odcinków i organizacji ruchu.
Znaczenie także dla pasażerów z regionu
Rozdzielenie drogi i torów jest szczególnie istotne w kontekście planowanego zwiększenia możliwości prowadzenia ruchu kolejowego w kierunku Oleśnicy i Trzebnicy. Większa liczba połączeń nie musi wówczas oznaczać częstszego zatrzymywania samochodów w tym miejscu.
Nie jest to jednak zapowiedź konkretnego nowego rozkładu jazdy. Możliwości infrastruktury i zamówienie dodatkowych pociągów pozostają odrębnymi sprawami.
Dla mieszkańców północnego Wrocławia podpisane porozumienie ma realną wartość: porządkuje współpracę przy usunięciu uciążliwego przejazdu. Kolejnym sprawdzianem będą dokumenty przetargowe — ze spójnym budżetem, terminem i zasadami przeprowadzenia budowy. Dopiero oddany do ruchu wiadukt zakończy oczekiwanie przed rogatkami.
Wrocław wzmacnia ochronę po tragedii w Krakowie. Więcej patroli, zapory i sprzęt ratunkowy
Koncert za 3 zł, średniowieczne tajemnice i rodzinne warsztaty. Co proponują wrocławskie muzea?
Świąteczna kartka z własnym pomysłem. Rusza 25. edycja „Ten magiczny czas…”
