Są sceny, światła, koncerty, foodtrucki, parada, DJ, Agnieszka Chylińska, Dżem, Bryska, MiÜ i Małe TGD. Jest też narracja sukcesu: „miasto żyje”, „mieszkańcy się integrują”, „wspólna zabawa”. Na plakatach wszystko wygląda jak dobrze naoliwiona maszyna promocyjna. Problem zaczyna się wtedy, gdy mieszkańcy zaczynają zadawać pytanie: za ile?

Bo XVIII Dni Obornik Śląskich nie odbywają się w próżni. Od miesięcy trwa dyskusja o kondycji finansowej gminy, przesuwanych inwestycjach, zaległościach podatkowych, problemach mieszkaniowych, kontenerach socjalnych, braku skutecznego pozyskiwania środków czy przeciągających się remontach. A jednocześnie pojawia się wielkie miejskie święto z rozmachem, którego koszty — choć oficjalnie jeszcze nieujawnione — mogą być bardzo wysokie.

I właśnie tu zaczyna się temat publiczny. ilustracja do artykułu impreza w Obornikach Śląskich

Ile naprawdę kosztuje „święto miasta”?

Z materiałów promocyjnych wynika, że głównym partnerem medialnym wydarzenia jest Radio ESKA, a koncerty organizowane są w formule zbliżonej do eventów „Eska Music Tour”. W branży eventowej takie wydarzenia — przy tej skali artystów, scenie, technice, ochronie, logistyce i promocji — mogą kosztować szacunkowo od około 500 do nawet 600 tysięcy złotych.

To oczywiście nie jest jeszcze kwota potwierdzona dokumentami. Dlatego właśnie potrzebne są pytania i wnioski o informację publiczną.

Bo sam koncert to dopiero początek kosztów:

• scena i nagłośnienie,
• riderzy artystów,
• hotele,
• zabezpieczenie techniczne,
• ochrona,
• służby medyczne,
• sprzątanie,
• promocja,
• zaplecze energetyczne,
• organizacja ruchu,
• wynajem infrastruktury.

Do tego dochodzą wydarzenia towarzyszące:

• rajd rowerowy,
• strefy animacji,
• wydarzenia sportowe,
• konkursy,
• stoiska,
• działania OSiR,
• promocja instytucji gminnych,
• działania organizacyjne Kulturanych Obornik Śląskich.

I nagle okazuje się, że „darmowa zabawa” wcale darmowa nie jest. Ona jest finansowana z pieniędzy mieszkańców.

Publiczne pieniądze to nie prywatny folwark

Najbardziej charakterystyczny mechanizm w takich sytuacjach wygląda zwykle podobnie.

Najpierw pojawia się promocja sukcesu i uśmiechnięte grafiki. Potem pytania o koszty. A następnie zaczyna się administracyjny slalom:

• „proszę wykazać interes społeczny”,
• „to wymaga analizy”,
• „umowy zawierają tajemnicę handlową”,
• „partner prywatny nie wyraża zgody”,
• „nie mamy zestawienia”.

Tymczasem samorząd nie organizuje imprezy za prywatne pieniądze burmistrza, dyrektorów czy sponsorów medialnych. Organizuje ją z udziałem środków publicznych, infrastruktury publicznej i pod szyldem instytucji publicznych.

A to oznacza jedno: mieszkańcy mają pełne prawo wiedzieć:

• ile kosztował każdy artysta,
• kto podpisał umowy,
• kto finansuje poszczególne elementy,
• jaki jest wkład sponsorów,
• ile dokłada gmina,
• jakie są koszty pośrednie wydarzenia.

To nie jest „atak na kulturę”. To podstawowy standard transparentności.

Reklama

ReklamaType your text here

Reklama

Reklama

Zabawa kontra rzeczywistość

W materiałach promocyjnych widzimy kolorowe hasła o wspólnocie i integracji. Tymczasem w tej samej gminie mieszkańcy od miesięcy pytają:

• kiedy ruszą konkretne inwestycje,
• dlaczego przesuwane są zadania,
• czemu rośnie chaos budżetowy,
• dlaczego jedne projekty są odkładane latami,
• skąd problemy z planowaniem finansowym.

I właśnie dlatego część mieszkańców może dziś patrzeć na scenę koncertową nie jak na „święto miasta”, ale jak na symbol politycznego PR-u.

Bo łatwiej pokazać tłum pod sceną niż odpowiedzieć na trudne pytania o finanse.

Łatwiej wrzucić zdjęcie z koncertu niż opublikować pełne zestawienie kosztów.

Łatwiej budować atmosferę sukcesu niż tłumaczyć wieloletnie zaniedbania.

„Ludziom też coś się należy”?

To argument, który pojawia się zawsze. I częściowo jest prawdziwy. Mieszkańcy mają prawo do kultury, odpoczynku i wspólnych wydarzeń. Problem nie leży w samym festynie.

Problem pojawia się wtedy, gdy:

• nie ma pełnej jawności kosztów,
• gmina jednocześnie mówi o trudnościach finansowych,
• odkładane są ważne sprawy społeczne,
• a promocja wydarzenia zaczyna przypominać kampanię wizerunkową władzy.

Wtedy mieszkańcy zaczynają pytać nie o to, czy koncert ma sens, ale czy zachowane są proporcje.

To dopiero początek pytań

Radio DTR skieruje pytania dotyczące:

• pełnych kosztów XVIII Dni Obornik Śląskich,
• umów z artystami,
• kosztów technicznych,
• źródeł finansowania,
• wkładu sponsorów,
• wydatków promocyjnych,
• udziału środków gminnych i jednostek podległych.

Bo transparentność nie jest „złą wolą mediów”. Jest obowiązkiem instytucji publicznej.

I może właśnie dlatego pytania o pieniądze bywają dla samorządów bardziej niewygodne niż krytyka polityczna.