Nie było ciszy.
Było 155 uwag mieszkańców. Sto pięćdziesiąt pięć głosów ludzi, którzy uwierzyli, że ich zdanie w sprawie przyszłości własnej gminy ma znaczenie.
A potem zapadła decyzja.
Dokument, o którym mówimy, to Załącznik nr 2 do Uchwały Nr XXVI/141/2026 Rady Gminy Zawonia z dnia 26 lutego 2026 r. – „Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu wsi Zawonia”.
To nie jest załącznik techniczny.
To jest społeczny rachunek sumienia samorządu.
Liczby, które nie kłamią
Z dokumentu wynika jasno:
155 uwag wpłynęło do projektu planu
– 150 podczas pierwszego wyłożenia (sierpień 2025),
– 5 podczas ponownego wyłożenia (listopad–grudzień 2025).
I teraz najważniejsze:
0 uwag uwzględnionych w całości,
kilka uwzględnionych częściowo,
zdecydowana większość – odrzucona.
To nie jest dialog.
To jest procedura zakończona decyzją.
Jak odrzuca się mieszkańców? Spokojnie. Formalnie. Jednym zdaniem
W uzasadnieniach odrzuceń powtarzają się jak mantra te same sformułowania:
„niezgodne ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego”
„konieczność zachowania ładu przestrzennego”
„przyjęta koncepcja planu”
„możliwość roszczeń odszkodowawczych”
Język bez emocji.
Język urzędu.
Ale za każdym takim zdaniem stoi konkretny człowiek, konkretna działka, konkretne życie.
Czego chcieli mieszkańcy?
Nie rewolucji.
Nie chaosu.
Zgłaszane uwagi dotyczyły m.in.:
zmiany przeznaczenia działek na mieszkaniowe lub usługowe,
ograniczenia terenów przemysłowo-usługowych,
ochrony zieleni i terenów rekreacyjnych,
zmniejszenia intensywności zabudowy,
dostosowania planu do faktycznego użytkowania terenu.
Krótko mówiąc: chcieli mieć wpływ na to, co dzieje się obok ich domów.
Odpowiedź?
W większości przypadków – „nie uwzględnia się”.
Gmina. Ale czyja?
Tu pojawia się pytanie, które powinno wybrzmieć głośno:
Czym jest gmina?
Czy to urząd?
Czy to studium?
Czy to koncepcja planistyczna?
Czy może jednak ludzie, którzy:
płacą podatki,
mieszkają tu od lat,
wychowują dzieci,
inwestują oszczędności w działki i domy?
W dokumentach „rozwój gminy” jest pojęciem abstrakcyjnym.
Bez twarzy. Bez nazwiska. Bez adresu.
Mieszkańcy – tacy nie są.
Radni. Najważniejsze ogniwo, które zniknęło
I tu dochodzimy do sedna.
Bo ten załącznik nie jest decyzją wójtowej.
Nie jest decyzją urzędnika.
Nie jest decyzją projektanta planu.
👉 To Rada Gminy Zawonia przyjmuje uchwałę wraz z tym załącznikiem.
Każdy radny, który podniesie rękę „za”, bierze odpowiedzialność za:
odrzucenie uwag mieszkańców,
przyjęcie urzędowej logiki,
brak korekt po konsultacjach społecznych.
Nie da się tego zrzucić „na urząd”.
Radny nie jest figurantem.
Nie jest od podnoszenia ręki.
Nie jest od brania diety za obecność.
Radny ma reprezentować mieszkańców.
Arogancja czy system?
Czy to arogancja władzy?
Czy może mechanizm, w którym wszystko jest „zgodne z procedurą”, ale oderwane od ludzi?
Dokument pokazuje jedno:
uwagi mieszkańców nie zmieniły istotnie projektu planu.
Konsultacje odbyły się.
Dyskusja publiczna była.
Uwagi wpłynęły.
Ale „urzędowa myśl” pozostała nienaruszona.
Wójtowa swoje, radni…?
Wójtowa realizuje politykę przestrzenną.
Urzędnicy przygotowują dokumenty.
Ale radni są ostatnim bezpiecznikiem demokracji lokalnej.
Jeżeli nie zadają pytań.
Jeżeli nie kwestionują.
Jeżeli nie stają po stronie mieszkańców.
To przestają być reprezentacją.
Stają się elementem procedury.
Tylko do głosowania i płacenia podatków?
To pytanie, które po tej uchwale musi paść:
Czy mieszkańcy są potrzebni tylko:
w dniu wyborów,
przy płaceniu podatków,
przy formalnym „udziale społeczeństwa”?
Czy mają realny wpływ na decyzje?
Bo plan miejscowy to nie mapa.
To przyszłość gminy.
A przyszłość nie powinna być tworzona bez ludzi – nawet jeśli wszystko odbywa się „zgodnie z prawem”.
📲 Znajdziesz nas także w Google News – kliknij i obserwuj Radio DTR, aby otrzymywać nasze najnowsze informacje prosto w aplikacji!
