Kara dla X. Czy Unia postawiła granicę nadużyciom?

Komisja Europejska po raz pierwszy użyła narzędzi DSA, uderzając w platformę X karą 120 mln euro. Czy to przełom w walce o uczciwość cyfrowych gigantów?

Dlaczego X dostał 120 mln euro kary?

Komisja Europejska zdecydowała się na najmocniejszy dotąd sygnał wobec wielkich platform internetowych: 120 milionów euro kary dla X za naruszenia wynikające z Aktu o usługach cyfrowych (DSA). To pierwsza taka decyzja w historii nowych unijnych regulacji.

W ocenie Komisji X wprowadzał użytkowników w błąd, utrudniał kontrolę nad reklamami i blokował dostęp do danych badaczom, mimo że DSA nakłada na platformy bardzo precyzyjne obowiązki.

Wiceminister cyfryzacji Dariusz Standerski nie ukrywa, że decyzja była oczekiwana:

„Kara 120 milionów euro to jasny sygnał, że platformy internetowe nie mogą oszukiwać użytkowników. X nadawał niebieskie znaczki weryfikacji kontom fałszywym lub oszukującym. W Unii Europejskiej użytkownicy powinni być chronieni przed oszustwami”.

Czytaj dalej

Powiązany temat

Najpierw przeczytaj 2,2 miliona wyświetleń.

Co wprowadzało użytkowników w błąd?

Niebieski znacznik bez weryfikacji – czy to zaproszenie do oszustw?

Komisja uznała, że system „niebieskiego znacznika” nie spełnia podstawowej funkcji — potwierdzenia wiarygodności. Obecnie każdy może go kupić, a platforma nie prowadzi faktycznej weryfikacji tożsamości.

To oznacza, że na X znacznik stał się jedynie płatną etykietą, którą może uzyskać również konto podszywające się pod instytucję, firmę, polityka czy zwykłych użytkowników.

Komisja wskazała, że takie działanie:

• zwiększa ryzyko manipulacji,

• umożliwia dezinformację,

• ułatwia działalność podmiotom działającym w złej wierze.

Dlaczego repozytorium reklam X zostało uznane za nieprzejrzyste?

Czy użytkownicy mają prawo wiedzieć, kto płaci za reklamy?

Repozytorium reklam X, które zgodnie z DSA ma umożliwiać kontrolę nad reklamami cyfrowymi, nie zawiera kluczowych informacji. Brakuje tam m.in.:

• tematu reklamy,

• wskazania podmiotu finansującego,

• jasnych danych o grupach docelowych.

Komisja zauważyła też, że X utrudnia dostęp badaczom, nakładając techniczne bariery — co praktycznie uniemożliwia analizę zagrożeń i manipulacji reklamowych.

Dlaczego odcięto badaczy od danych publicznych?

Czy brak dostępu do danych to realne ryzyko dla bezpieczeństwa informacyjnego?

Zgodnie z DSA platformy mają obowiązek umożliwiać dostęp do publicznych danych osobom prowadzącym badania nad zagrożeniami systemowymi. X jednak — jak stwierdziła Komisja — nie wypełnił tego obowiązku.

To oznacza, że badacze nie mogą:

• analizować kampanii dezinformacyjnych,

• badać zasięgu fałszywych treści,

• kontrolować praktyk reklamowych.

Skutki? Mniej przejrzystości, więcej pola dla manipulacji i mniejsza możliwość społecznej kontroli.

Co dalej? Jakie kroki musi podjąć X?

Platforma ma obowiązek:

• w 60 dni przedstawić działania naprawcze w sprawie „niebieskiego znaczka”,

• w 90 dni — w zakresie reklam i dostępu do danych publicznych.

Plan trafi następnie do Rady ds. usług cyfrowych, która wyda opinię w ciągu miesiąca. Dopiero po tym Komisja podejmie ostateczną decyzję, określając wiążący termin wdrożenia zmian.

Jeśli platforma nie zrealizuje zaleceń, DSA przewiduje możliwość dalszych, znacznie surowszych sankcji — włącznie z karami procentowymi liczonymi od globalnego obrotu.

Czy to początek nowej ery cyfrowej odpowiedzialności?

Decyzja Komisji jest przełomowa z jednego powodu: pokazuje, że DSA nie jest martwym przepisem, lecz narzędziem, które można i będzie się stosować wobec największych graczy rynku cyfrowego.

W kontekście rosnącej liczby kampanii manipulacyjnych i fałszywych kont decyzja KE może być odczytana jako mocny sygnał polityczny, że Europa chce odzyskać wpływ na to, co dzieje się w przestrzeni cyfrowej.