Felieton Rafała Chwalińskiego
„Nie wiem, co on bierze” – czyli diagnoza zza biurka wójta
Są takie momenty w życiu lokalnej władzy, kiedy zamiast planu rozwoju gminy pojawia się plan leczenia dziennikarzy. Wtedy do głosu dochodzą samozwańczy specjaliści od psychiatrii, farmakologii i dietetyki w jednej osobie. W Zawoni tę funkcję z pełnym zaangażowaniem objęła pani wójt – Agnieszka Wersta.
Jak wynika z relacji sołtysów (którzy mają lepszą pamięć niż niejeden dyktafon), podczas spotkania w Czeszowie 6 października 2025 roku padły słowa, które już zdążyły przejść do lokalnych annałów:
„Nie wiem, co on bierze i co pije, że pisze takie bzdury.”
Otóż, droga pani wójt – wyjaśniam z pełną szczerością i dokumentacją w postaci paragonu z Biedronki: rano pijemy espresso Lavazza. Czarne, mocne i z godnością. Żadnych „prochów”, chyba że liczyć podwójną dawkę lokalnego absurdu, który – jak się okazuje – działa lepiej niż kofeina.
Nie powiem, wzruszyła mnie ta troska. Wójt, która zamiast zajmować się drogami, budżetem i inwestycjami, analizuje stan zdrowia psychicznego dziennikarza – to prawdziwy przejaw samorządowej empatii. Może to nowy kierunek w polityce lokalnej: „Gmina leczy dusze, zanim naprawi drogi”.
Trzeba jednak przyznać, że w Zawoni zdrowie psychiczne redaktorów to temat palący. Bo kiedy ktoś pisze o biometanowni, o zaginionym „Kurierze Zawoni” albo o znikających wątkach w gminnych dokumentach, od razu pojawia się podejrzenie choroby. Zamiast odpowiedzi na pytania – mamy diagnozę. I to postawioną bez badań, bez skierowania, ale za to z autorytetem władzy.
Nie ukrywam, że martwi mnie ta troska. Bo jeśli ktoś w urzędzie ma czas, by zastanawiać się, co redaktor pije, to znaczy, że Zawonia musi być już krainą szczęśliwości – wszystkie drogi zrobione, kanalizacja działa, a sołtysi nucą z radości przy kawie.
Niestety, rzeczywistość pachnie mniej przyjemnie niż Lavazza. Zamiast aromatu postępu – czuć smog polityczny i nerwowe reakcje na każde pytanie. Ale cóż, każdy walczy z krytyką po swojemu: jedni argumentem, inni plotką przy kawie.
A my? My nadal będziemy pisać. Na trzeźwo, z cukrem lub bez, ale zawsze z pełną świadomością, że wolne słowo w tej gminie działa na niektórych jak podwójne espresso – natychmiast podnosi ciśnienie.
Więc pani wójt, proszę się nie martwić. Redakcja ma się dobrze, ciśnienie w normie, kofeina w normie, sumienie czyste.
A jeśli coś „bierzemy” – to tylko kawę o świcie i obowiązek wobec mieszkańców.
Może więc warto, zamiast zakazywać słuchania naszej audycji, zrobić coś dla zdrowia – własnego i gminnego. Choćby spacer, kubek melisy, albo – jak kto woli – małą Lavazzę na uspokojenie. Bo kadencja jeszcze długa, a emocje już wrą jak ekspres o szóstej rano.
Na zdrowie – w tą jesień samorządu.
I proszę się nie martwić, pani wójt. My naprawdę czujemy się dobrze. Gorzej z niektórymi decyzjami w urzędzie.
🩺 Postscriptum redakcyjne:
Radio DTR nie prowadzi eksperymentów medycznych. Jedyny eksperyment, jaki nam się udaje, to wolne słowo w gminie, gdzie najwyraźniej jest ono na liście leków zakazanych.
A jeśli coś ma właściwości pobudzające – to raczej prawda. I to ta, której nie da się osłodzić ani rozcieńczyć, nawet Lavazzą. ☕️
Więcej z Zawonia
Pełnomocnictwo, 23,5 tys. zł z gminy i dwa razy „nie dotyczy”. Jak radni obronili mandat Małgorzaty Sucheckiej
Dane mieszkańców w dokumentacji przetargowej
Umowa w styczniu, ogłoszenie w grudniu. RIO wykryła niemal roczne opóźnienie w Zawoni
Izolmet, parking i plan ogólny. Czy Zawonia opisuje fakty dokonane?
Czytaj dalej
Ten temat ma ciąg dalszy
Wybraliśmy teksty, które naturalnie prowadzą czytelnika dalej.
